İngiltere’de Değişen Bir Yıl

Burslu olan, derken herhangi bir küçümseme ifadesi yoktu. Sanki giderek daha fazla şaşırıyordu. Biraz bilgisayarda vakit geçirdi, nedenini bilmiyorum ama beni sevmediğini hissettim. Zaten bugün hislerim gayet karışıktı belki de bu yüzden. Yazıcıdan bir kağıt çıkardı ve bana, bir an evvel şu odadan defol, der gibi bakıyordu.

“Burada program var. Okulda olman gereken saatler ve hangi sınıfta sınıflarda derse gireceğin yazıyor. Bunun dışında bazı yasaklar var, seni uyarmalıyım.Eğer kavga edersen ilk kavgada uzaklaştırma ikinci kavgada bursun alınır, üçüncü kavgada okuldan atılırsın. Bunun dışında hiçbir siyasal, yasa dışı işte bulunamazsın. Eğer saygısızlık yaparsan da bazı derslere giremezsin. Anladın mı?”

“Evet, efendim kesinlikle”

“Kaydın yapıldı ilk dersin 2 gün sonra okulumuza hoş geldin.”

“Teşekkür ederim, size iyi günler.”

Dışarı çıktım, kapıyı kapattım ve derin bir nefes aldım. Omuzlarımda daha önce hissetmediğim bir ağırlık hissettim. Bir an gözlerim doldu, şimdiden ailemi, arkadaşlarımı, fakültemi çok özledim. Ayrıca önümde daha 3 yıl var. Kendimi yatıştırmaya çalışıyordum ve bunu yaparken de yere bakıyordum. Kafamı kaldırdım, Harry koridorda ağır adımlarla ilerliyordu. Yine kulağında telefonu vardı sanırım onu fazlasıyla meşgul ettim çünkü telefonda birini yatıştırmaya çalışıyordu. Yanına gitmedim, telefon konuşmasını dinlememeliydim. Ben de tıpkı Harry gibi koridorda ağır adımlarla ilerliyordum. Ben böyle ağır adımlarla ilerlerken kızı biri ayağıma bastı ve canımın acıdığını hissettim.

“Üzgünüm isteyerek yapmadım.”

“Sorun değil.”

“Güzel ayakkabı”

“Teşekkür ederim.”

Nasıl olduğunu anlayamadığım bir şekilde 8–9 tane kız etrafımı sarmıştı. Sürekli kıyafetim hakkında bir şeyler söylüyorlardı. Biri beni bileğimden sıkıca tuttu ve çekti. Kim olduğunu anlamam uzun sürmedi.

“Üzgünüm kızlar arkadaşınızı almam gerek.”

Harry beni iyice çekiyordu. Bu arda kızlar onu görünce çığlık atmaya başladı. Neye uğradığımı şaşırdım. Etrafta

“Harry seni çok seviyorum, aşkım! Harry evlen benimle”

Diyip duran kızlar varı. O kızları 1 gram anlamıyorum insan bir yaşından başından utanır… Harry’den bir açıklama bekliyordum ama Harry beni beyaz büyük bir arabaya doğru çekiyordu. Ayrıca arabada bir de şoför vardı. Beni arabanın içine sokana kadar çekiştirmeye devam etti. Neyse ki bindiğimizde bir açıklama yaptı tabi buna açıklama denirse…

“Sanırım onlar da beni birine benzetti.”

Bu çok saçmaydı, diyelim birine benzettiler adını nerden biliyorlar. Bunun bir saçmalık olduğunu söyleyecektim ama Harry beni konuşturmamaya niyetliydi.

“Evin nerde?”

İşte bu sorudan sonra onun arabasına bindiğimi anladım. Kızmak istedim ama yapamadım içimde ona karşı bir fırtına kopuyordu. Âşık olmadım biliyorum hatta emin sayılırım. Bir insan bir saatte nasıl âşık olabilir ki?

Evi tarif atim 15 dk sonra evin daha doğrusu apartmanın önüne geldik. İnmeden önce Harry’e teşekkür etmek istiyorum ama maalesef Harry telefonunu susturamıyordu. Daha fazla bekletmemek adına çantamdan bir kâğıt çıkardım ve üzerine

“Bugünkü kahramanlığın için teşekkür ederim” yazıp Harry’nin bileğini kendime doğru çektim. Harry hem telefonla konuşuyor hem de ne yaptığımı anlamaya çalışıyordu. Kâğıdı eline bıraktım ve indim. Apartman basamaklarını bitirdikten sonra çantamdan anahtarı çıkardım ve apartman kapısını açtım. 1 kat çıktıktan sonra sonunda kendi kapıma gelmiştim. Kapıyı açtım içeri girip kapıyı örttüm. Ayakkabılığın yanında olan pufa oturdum. Ayakkabımın bağcıklarını çözüyordum ki ayakkabımın ne kadar kirli olduğunu8 fark ettim. Bugünü bir gözden geçirdim de ne kadar çok şey yaşadım öyle.

Yatak odama gittim, üzerimi değiştirdim. Saçlarımı topladım ve lavobaya gittim. Ellerimi acele bir şekilde yıkayıp koşarak mutfağa gittim. Açlıktan ölmek üzereydim ve hava da neredeyse kararıyordu. Ekmeğime çikolata sürdüm, ekmekleri tepsiye dizdim ve oturma odasına geçtim. Canım çok sıkılıyordu televizyonu açmak için ayağa kalktım ki telefonum çaldı. Arayan kız kardeşimdi.

“Küçük hanım siz beni arar mıydınız?”

“Niye öyle diyorsun abla ya! Aşk olsun!”

“Tamam, tamam kızma hemen”

“Nasılsın abla?”

“İyiyim tatlım”

“Bugün okulda yazılı tarihleri verildi abla, eğer ben bu dönem takdir alırsam senden bir şey isteyebilir miyim?”

“Mm sanırım olabilir”

“Abla İngiltere’de One Direction diye bir grup var beni onların konserine götürür müsün?”

“Anlaştık ben şimdi internetten bakıp sana konser tarihini msj atarım olur mu?”

“Abla sen bir tanesin”

“Sen de tatlım görüşürüz”

“Görüşürüz.”

Telefonu kapatıp laptopumu açtım ama keşke açmasaydım. Harry One Direction grubunun bir üyesiymiş. Haryy’nin beni bir kandırmadığı kalmıştı, onu da yaptı. Sinirle bilgisayarı kapattım aklıma Zayn geldi o herkesin telefon numarasını kaydetmişti. Aralarından Harry’i bulup msj attım.

“Harry ben Elif. Biliyor musun One Direction grubundaki Harry Styles’e ne kadar benziyorsun? Hatta soy isimleriniz bile aynı. Beni kandırdığın ve tekrar utandırdığın için teşekkür ederim”

Bu yazı Dilara Şahinşah adına lisanslanmıştır.

Creative Commons License
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivs 3.0 Unported License.



Benzer Yazılar

One thought on “İngiltere’de Değişen Bir Yıl

Yorum Ekle