Ege doğal, tarihi ve turistik yerleri ile pek çok gezilebilecek yere sahip. Tüm Ege’yi baştan keşfetmek oldukça zamanızı alabilir. Tatilde Ege’de gezmek isteyenler için en güzel ege kasabaları önceden bilmeleri işe yarayabilir.

İster denizine tutkun olun, ister tatlı esintilerine… İster gündoğumuna, ister günbatımına… Tarihi dokusu, taş evleri, dar sokakları, doğası, yemekleri, otları, pazarları ve çiçek kokularıyla Ege kasabaları, bahar ve yaz aylarında insanı kendine çeker

Alaçatı
Sörf ve taş ev meraklılarının 1990′lardan sonra keşfettiği Alaçatı, kısa sürede vazgeçilmeyen tatil yerleri arasına girmeyi başardı. Her yer apartmanlarla dolarken, Alaçatı kentsel SİT alanı ilan edildiği için kendini bu istiladan koruyabildi. Bir yarımada üzerine kurulu olan Alaçatı, birbirinden güzel koyları ve butik otelleriyle dikkat çekiyor. Alaçatı’ya girer girmez gözünüze çarpan yeldeğirmenleri ise 1850-1900 yılları arasında inşa edilmiş. Yerel otlarıyla yapılan yemeklerini de unutmamak lazım. Alaçatı, Nedim Atilla, Öncel Öziçer, Saffet Emre Tonguç ve Kumru Sağlam İşbilen’in tercihleri arasında yer alıyor.

Ayvalık
Arnavut kaldırımlı sokakları, 200 yıllık Rum evleri, kiliseleri, kuyuları ve tarihi sarnıçlarıyla Ayvalık’ı kelimelerle anlatmak kolay değil. Zeytin ağacının ve zeytinyağının başkenti olarak bilinen Ayvalık’ı tutkunları ”Anlatılmaz, yaşanır tadında bir rüya,” diye tanımlar. Sahilinde denizden esen tatlı rüzgâra zeytinyağı kokusu da eşlik eder. Hele bir de Şeytan Sofrası’ndaysanız, günbatımı da hediyesidir keyfinizin. En güzel Ege mezelerini Cunda Adası’nda yersiniz. 1973′te Türkiye’de ilk kez bir kasaba, tarihsel SİT alanı ilan edildi. Burası da Ayvalık-Cunda. Böylece mübadeleden kalan mimari doku korundu. Levent Üzümcü, Nedim Atilla, Saffet Emre Tonguç ve Tolga Topçu Ayvalık’a oy veriyor.

Foça
İzmir’ e 70 km. uzaklıktaki Foça, eski ve yeni Foça diye ikiye ayrılıyor. Korunmuş olanı Eski Foça, önde balıkçı tekneleri, arkada mavi denizi ve küçücük adacıklarla bir resim gibi uzanır. Daracık taş sokakları, nesli tükenme tehlikesi altındaki fokları ve horoz sembolüyle bilinir. Eski Foça, Mersinaki koyları, kumsalları, balıkçı lokantalarıyla keşfedilmeye değer.

Assos
Antik Yunan filozoflarından Aristo’nun üç yıl burada yaşamayı seçmesi boşuna değil. Taş evleri, zeytin ağaçları, çipurası ve Kaz Dağları’nın doğal zenginliğiyle Assos’un yeri başka. Kuzey Ege’nin en gözde tatil yerlerinden Assos, her daim esen rüzgârlarıyla da meşhur. Çevredeki koyları, tatilcilere kafa dinleme imkânı sağlıyor.

Birgi
İzmir’ den 70 km. ileride bulunan Birgi, kışın Egelilerin kar sürpriziyle karşılaşmak için gittiği kasabalardan biri… Öncel Öziçer’e göre “Dede Türbesi’nde zaman geçirmek, insanın ruhunu arındırıyor.

Çeşme
İzmir’in batısında yer alan Çeşme, yaz aylarının en hareketli turistik yerlerinden. Bugün müze olarak kullanılan kalesi, Osmanlı’dan kalan kervansarayı, masmavi denizi ve rüzgârları ilk akla gelen özelliklerinden.

Datça
Akdeniz ve Ege’nin buluşma noktasındaki yarımadada kurulu olan Datça, çam ormanları, tarihi Knidos liman kenti ve kültürel zenginlikleriyle dikkat çekiyor. Mavi bayraklı plajları, koyları, balı ve balıkları çok ünlü. Doğa yürüyüşü tutkunları için yürüyüş parkurları da var. Datça’ya yolu düşenler Eski Datça’ya da uğrayıp, Can Yücel’in eserlerinin sergilendiği Canevi’ni de görebilir.

Karaburun
Aynı adlı yarımadanın ucunda bulunan Karaburun, tenhalığı nedeniyle özellikle sakinlik arayanların cenneti. Konumu nedeniyle açık denize baktığı için denizi çok temiz ve berrak. Kumsaldan çok kayalık yapıya sahip olan Karaburun, sualtı zenginliği açısından özellikle dalış meraklılarının ilgisini çekiyor. Balıkçılık ile ilgilenenler için birçok imkân sunan Karaburun, esintileri sayesinde de sörf meraklılarının ve kavurucu yaz aylarını rahat geçirmek isteyenlerin tercih ettiği yerlerden biri.

Şirince
Şirince, İzmir’in Efes harabeleriyle ünlü Selçuk ilçesinin 8 km. doğusunda üzüm bağları, şeftali bahçeleri ve zeytinliklerle çevrili bir yamaçta yer alıyor. Denizi görmese de Ege’nin en kendine özgü kasabalarından biri… Eski Rum evlerine hayran kalmamak mümkün değil. Çocukluğunun bir bölümü Şirince’de geçen Yunan yazar Dido Sotiriu, Benden Selam Söyle Anadolu’ya adlı kitabında, “Şu yeryüzünde cennet diye bir yer varsa Şirince olmalı,” diyor. Tayfun İşbilen ve Kumru Sağlam İşbilen, Şirince’yi öneriyor.

Tire
İzmir’ e 81 km. uzaklıktaki Tire, tarihi yapıları, el sanatları, çarşısı, yöresel yemekleri ve 3 bin yıllık tarihiyle ünlü. Meşhur tireköftesi ve otları, özellikle yemek meraklılarını çekiyor. Özellikle salı günleri kurulan pazarı da görülmeye değer. Tan Sağtürk, “Güzel tarafı ayak üstü bir yer olmaması. Hatmi çiçekleri, yazın güzel kasabayı daha da güzelleştirir,” diyor.

Kaynak: Sabah

KUZEYDE Bozdağ, güneyde Aydındağları’nın çevrelediği, Küçük Menderes’in suladığı Ödemiş’in tarihi yaklaşık 5000 yıl öncesine dayanıyor. Luvi kavminin ilk Ödemişliler olduğu söyleniyor. Ödemiş ismi, bir söylenceye göre, ‘‘Otamış”dan gelmiş. Otamış, şifa veren bitki anlamına geliyor. Bir söylenceye göre MS 16. veya 17. yüzyılda yöreye yerleşen Otamış Oymağı ad olmuş.

Bir başka söylence ise, bugünkü Ödemiş’in bulunduğu yere Boyalık dendiği dönemlerde halk boya yapılan bitki köklerini çıkarır, bunları İzmir Limanı’ndan yurtdışına gönderir ve iyi para kazanırmış. Tireli Kabasakal namlı bir kişi borçlarını ödemek için çalışmaya gelmiş, işçilere çay kahve pişirerek borçlarını ödemiş. Ve yöreye Ödemiş denmiş.

Birgi Çarşı içi…

Ödemiş, Türklere 1071 Malazgirt Savaşı’ndan sonra geçti. 1098′de Bizanslılar Ödemiş’i geri aldı. Aydınoğlu Mehmet Bey, 1308′de beyliğini Ödemiş’te kurup Bizans boyunduruğuna son verdi. 1403′te Timur’un işgal ettiği Ödemiş, 1426′da 2. Murat tarafından Tire Sancağı’na bağlanmış. 1919′da Yunan işgaline uğrayan ilçe, bağımsızlığını 3 Eylül 1922′de kazandı.

Ödemiş’in yiğit efeleri, Milli Mücadele’de kahramanlıklarıyla destan yazdı. Çakırcalı Mehmet Efe, Kaymakçalı İnce Mehmet Efe, Gökçen Efe, Bozdağlı Postlu Mestan Efe, Çaylı’da Keleş Mehmet Efe, Köseler’de Ömer Çavuş Efe, Bademli’de Kör Bayram Efe, İstiklal Madalyası sahibi Kara Erkek Mehmet Efe türkülerde, oyunlarda yaşıyor.

TARİHİ BİLGİ.

TARİHİ çok eskilere dayanan Ödemiş’in müzesi de görülmeye değer. Müzede MÖ 3000 – 480 yılına kadar Hellenistik, Roma, Bizans çağına ait seramikler, idoller, kaplar, heykelcikler, bronz heykeller, Selçuklu ve Osmanlılara ait sikkeler görmek mümkün. Sard, Efesos yolu üzerindeki en önemli kentlerden biri olan Hypaipa kenti, Ödemiş’in 5 kilometre kuzeyinde, Günlüce Köyü yakınlarında.

Lidya, Pers ve Roma dönemlerinin önemli dini merkezlerden olan Hypaipa, piskoposluk merkezi olarak da ün yapmış. Ödemiş, o dönemlerde kök boyaları, dokumaları ve Safran adlı parfümüyle ünlüymüş. Bir dönem Aydınoğulları Beyliği’nin merkezi olan Ödemiş ve çevresinde, Selçuklu ve Osmanlı eserlerini görmek de mümkün.

Ödemiş’e gitmişken beldelerini de gezin. Bozdağ, Gölcük, Birgi gibi bilinenlerin yanında eski evleri, dar sokakları, konuksever insanlarıyla Bademli, Kaymakçı, Kayaköy, Çaylı, Konaklı ve Ovakent’e de gidin.

BİRGİ’DE TARİH YENİDEN CANLANIYOR.

Birgi’de 5 bine yakın insan yaşıyor. 1995 yılında Birgi’nin toparlanması için bir hareket başladı. Burası kentsel SİT alanı ilan edildi. Kamusal bir çalışma yapıldı. Yerler alındı. Evler restore edilmeye başlandı. 38 dönümlük bir alan Marmara Üniversitesi tarafından satın alındı. 5 yıldır burada yaz okulu çalışması var. Her yıl 50 ile 70 öğrenci buraya yaz okulu için geliyor. Evlerin röleve, restorasyon projeleri yapılıyor. Şu anda Birgi’de rölevi hazır 200 bina var. Evlerini restore etmek isteyenler karşılıksız olarak röleve projelerini alıyorlar.

Bugüne kadar Birgi’ye bir sey verilmedigi için 76 yıldır hep alındığından dolayı insanların biraz güveni yoktu bu çalışmalara ilk başta. Ancak yapılanları gördükten sonra yardımcı olmaya başladılar.

Birgi halkı yapılan çalışmalara sahip çıkıyor.

BİRGİ ÇAKIRAĞA KONAĞI

Ege Bölgesi’ne özgü mimari üslubu günümüze kadar korunmuş ender konaklardan birisidir. Konağın inşaatının 1761 yılında Şerif Aliağa tarafından başlatıldığı bilinmektedir. Ancak konağın zengin, renkli ve süslemeli stili, tezyinatının 19. yüzyılın ilk yarısında yapılmış olduğunu göstermektedir.

Üç katlı, dış sofalı, çift köşk odalı olan konağın zemin kat duvarları taş örgü, orta ve üst kat duvarları ise ahşap çatkı içine dolgu tekniği ile inşa edilmiştir. Bir iç bahçesi olan konağa geniş ahşap iki ayrı kapıdan girilmektedir. Taş plakalarla kaplı zemin katta, hizmetli, bekçi, misafir kabul yeri, ahır ve samanlık bulunmaktadır. Zemin kattan yukarıya trabzanlı ahşap merdiven ile çıkılmaktadır.

Diğer katlara göre alçak tavanlı, kışın kullanılan ara katta, beş oda ve tuvalet bulunmaktadır. Orta kat salonundan yine ahşap, iç merdiven ile yazın kullanılan yüksek tavanlı, üst kata çıkılır. Üst katın planı ara katta olduğu gibi açık sofalı ve uzun dikdörtgen planlıdır. İki sekili, iki çıkmalı, iki köşk odalıdır. Ayrıca eyvan ve taht köşk de mevcuttur. Üst katın tavan ve duvarları, zengin bitki ve meyve motifleri, şehir panoramaları ile süslüdür. Pencereler altta düz, üstte kemerli vitray olmak üzere iki sıra halinde aydınlatmayı sağlamaktadır.

18. yüzyılın ikinci yarısında inşa edilen ve resim stilinden de 19. yüzyılın ilk yarısında tezyinatının yapıldığı anlaşılan konak özellikle ahşap işçiliği ve panoramalarıyla dikkati çekmektedir. Bu süslemeler hiç bozulmadan günümüze kadar ulaşmıştır. Yakın tarihe (1950) kadar konut olarak kullanılmış olan konak daha sonra Kültür Bakanlığı’na devredilmiştir.

1977 yılında onarımına başlanan konağın çevresindeki bazı evlerin kamulaştırılması ise 1983 yılında gerçekleştirilmiştir. İç düzenleme ve teşhire yönelik çalışmaların tamamlanmasından sonra konak 1995 yılında ziyarete açılmıştır.

Ziyarete açık olan bir başka yer de konağın yanıbaşındaki şark evidir. Şarkevinde, işletmecilerin geleneksel eşyalarla yaptığı düzenlemeler arasında, çay içebilir. Keyifli sohbetler yapabilirsiniz.

ÖDEMİŞ’in yağlı kebabı meşhur. Yağda kızartılmış kıtır ekmek üzerinde servis edilen köftenin tadına doyulmuyor. Bu kebabi da en iyi yiyeceğiniz yer ise, Ödemiş Şehir merkezi’nde bulunan trafik ışıklarının yanından hemen sağa dönünce, sokağın başında bulunan Köfteci Hurşit.

Burası gerçek anlamda bir esnaf lokantası. İçerde sadece köfte, yoğurt ve içecek yer alıyor. Ama özellikle pazarın kurulduğu gün giderseniz yemek yemek için uzun süre beklemeyi göze almalısınız. Ama ne kadar beklerseniz bekleyin beklediğinize değecek bir lezzeti burada tatma imkanınız var.

Ufak bir hatırlatma. Ne kadar aç olursanız olun, öncelikle kendinize “bir porsiyon köfte” söyleyin. Çünkü porsiyonlar öylesine büyük ve doyurucu ki, size yetiyor. Ayrıca yağda kızartılan ekmekler üzerinde getirilen köfteler lezzetinden damağınızda inanılmaz bir tad bırakıyor. Sırf bu tat için buraya bir kez daha gitmeyi isteyeceğinizden eminim. Yanında isteyeceğiniz ayran ve yoğurt ise gerçekten tam lezzetinde.

Ödemiş’te ayrıca, özellikle ramazan ayında ekmek dolması meşhur. Töngül katmeri denen Ödemiş’e özgü pide de gerçekten lezzetli.

Bölgede Töngel pidesi çok ünlü. 50 yıllık bir geçmişi var. Kıymalı, peynirli olarak yapılıyor. Ancak sadece sabahları bulma imkanı var. Sabah kahvaltısında yeniyor. Kapalı ve açık olarak yapılıyor. Üstüne yağ sürülüyor, İçinde yağ yok.

Birgi’de ise, konağın hemen yanında yeni restore edilen geleneksel Birgi evinde ev yapımı kurabiyeler, kekler börekler yeme şansınız var. Ayrıca önceden haber verilirse kalabalık gruplar için yöresel yemekler de hazırlanıyor.

Ev gerçekten el emeği göz nuruyla restore edilmiş. İki katlı. Giriş katında oturma grupları yer alıyor. İkinci katta ise, duvarlar yöresel ürünlerle bezeli. Bir de kütüphanesi var. Rahat ve dinlendirici bir yer.

Yaz : Tam sezonu

Sonbahar : Tam sezonu

Kış : Uygun değil

Çakırağa Konağı mutlaka görülmeli.

Birgi, Batı Anadolu’da İzmir’e 150, Ödemiş’e 7 km. uzaklıkta yer alıyor. Ödemiş ve Birgi, adeta yan yana oldukları için burayı birlikte gezmenizi öneririz.

Birgi, Bozdağ eteklerinde özel bir yeşil doku içine yerleşmiştir. İpek dokumacılığı ve incirleriyle de ünlüdür. 14. yüzyılda Aydınoğulları Beyliği’nin başkenti olarak saltanatı yaşamış ve Osmanlı dönemi sivil mimarîsinin de en özenli örneklerini hâlâ barındırmaktadır.