[tuna]

Hani çoğu yazar ilk denemelerinde kendi anılarından kaçamaz ya. Belki de kaçmak için bir nedeni yoktur, ilk yazılması gereken belki de en değerli olanlardır…

En değerli olanlar…Göğsüme koca bir yarık açıp sunduğum şey karşısında arayışlarını sonlandıranlar. Ta ki o koca yarayı dikene kadar. Kapalı gözlerime yaklaşan dudaklar, suratımdaki yumuşak parmaklar, durduramadığım gözlerim titrerken bozulan büyülü anların senaristi. Sırtımdan yayılan Isının sahibi nefesler, senelerce çıkarılamayacak bir kokunun hafızamda açtığı yarayı sürekli kaşımak istememe neden olanlar, uykularımda yanıma almak isteyip kontrolsüz rüyalarda aradığım, tahmin edilmesi mümkün olmayan parçaların yaratıcısı, benim için yaşayan biricik sevgilim.

Bu değer kişinin asılsız kimlişine batırdığı tüm korkulardan daha üstün görünsede kaçmak isteyişinden doğan yeni kimlişi onu bozmaktan beter eder. Çırpınmaktadır derinlerde bir koca kara balık. Tonlarca suyun altında, sırılsıklam bir şekilde yanmaktadır içten dışa doğru. Alevlerin çıkardığı rüzgarlar kasırgalara dönüşür ve hortumlar, ruhunun savrulması, teklişin yitimi, insanı insana başlayan o müzişin sonsuza dek susması, durgun bitişin haz veren yaklaşımı.

Bu denli bir durumdayken pek seçenek yoktur insana başı?lanan. Kimi trenlerden atlamanın pek farklı yollarını bulamaz zorunda olup atlamak zorunda bırakılanlar.

Ben sabahın erken saatlerinde penceremden sıcaklaşan havanın kırmızı sın? düşünüyordum. Zamanı geldişinde koşarak bu evrenden kaçacaşım. Kapıyı kaparken aklımda ünlü kulelere astığım yıldızlardan bir çiçek olacaktı ve o gün yüksek bir binadan şehrin hiç görmedişim bir manzarasıyla tanı?acaktım. Avlanmanın yasak olduğu bir ormanda aç ve silahlı bir avc? gibiydim. Duygularım ölmeden onları beslemem gerekiyordu, güdülerim beni buna zorluyordu ve ben bilinçli bir şekilde karşı koymuyordum bu itişe.

O gün sanki yıllarca yaşamaya çalışmamın sonucu ödüllendirilecektim. Tüm birikimim, yaptığım iyilikler ve paylaşımlarım birileri tarafından görülmüş ve tüm bunlar için bir hazırlık yapılmıştı sanki. Ve kap? açıldı, sen geldin.

Aycan İrican

[Yazar]

Yazılar