[tuna]

Ay çiçeşi: Ay çiçeşi güneğe aşık olunca, gülmekten kırılmış bütün bitkiler. “Güneğ gökyüzündeki tahtından bir an bile ayrılmaz. Kudretli ve ulaş?lmazdır. Sen kim, o kim. Vazgeç bu sevdadan,” demişler hep bir aşızdan. Ay çiçeşi sesini çıkarmamış. Sevdalı gözlerini dikmiş güneğe; bakmış bakmış bakmış.

Uzun müddet hiçbir şeyin farkına varmayan güneğ, nihayet bir gün, ay çiçeşinin bakışlarını hissetmiş üzerinde. Önce geçici bir heves sanmış ama zamanla yanıldığını anlamış. Ay çiçeşi öyle inatçıymış ki, güneğ tahtın? nereye taşıdıysa, yılmadan usanmadan o yöne çevirmiş ba?ın?.

Derken bir öİleden sonra, artık bu takipten bıkan güneğ sapsarı gazabıyla kavurmuş ay çiçeşini. Daha ay çiçeşinin üzerinde simsiyah duman tüterken, insanlar akın etmişler olay mahaline. “Yaşasın!” demiş içlerinden biri. “Şimdi ne güzel çitleriz bu aşkı.”

Aynı gece televizyonun karşısında acıklı bir aşk filmine gözyaşı dökerken, çitlemişler ayçekirdeklerini.

Elif Şafak – Mahrem

[Yazar]

Yazılar