Gerçek bir katil suçu ispatlanana kadar masum mu kalacaktı?
“Küçük kızın? ilk defa bu denli hareketsiz görüyordu babası. Yer yatmak için değil, düşmek içindi çünkü. Koca bedeni ile yere eğildi asırların a?acı. Elleriyle kucakladı hazinesini ve tekrar ayağa kalktı. Fakat yüreğinden bir parça asla kalkmayacak, orada kalacaktı. Gerçeşin farkındalığı hiç bu kadar acıtmamıştı. Sıcak kan, saçlardan intihar ediyor, her yere düştüşünde bir defa daha ölüyordu babanın küçük kız? ya?lı gözlerinde. İçe kapanım bu denli istekle çökebilir miydi zihnineğ”
Gerçek katilim olacak belki de. Belki de kirli sokaklarımı temizleyen kutsal bir yağmur gibi yapacaktır. “Mucizelere inanmalısın, inanmazsan bir mucize olduğunda onu göremezsin” diyor kör adam. Bu kadar kör olamadık, belki de biz hiç bu kadar inanmadık? Gelip cinayetimi işle ve temizle beni tekrar Doğu?a. Ac? veren herşeyimi ölü ve yerde uzanmış görsem keğke.
Biz sahiptik herşeye o gün. Herıeyde bizden yoktu sadece. Gösteri, yaşamdan kopuk renkleri hatırlatmıştı bana. Bu güne çürümeden kalan tüm duyguların hatırlatıs? gibiydi. Ve suratıma ilk dokunan kadar yakındı, tam kalbimden geliyordu o sesler. Gerçekten sana ihtiyacım olduğunu düşünebiliyor musun? Tekrar açılır mI bu kuru gül, yaşama döner mi gözlerimde ölen çocuklarımı Ümidi kalmış mIdır tek nedeni bir nedeni olmayanın?
Sar Şimdi hortumumu boynuna. Bir peri gibi ???ldayarak gel gök yüzünden. Kon kafama gezdireyim seni bahçemin içerisinde. Beğenirsen kal bu akıam. Fil gözyaşlarıma ay gibi düşür akIşına.
Aycan ARICAN