Bu akıam kendime gelmeye çalışıyorum ama çok uzaşım kendime. Dramatik bir çocukluğumuzda ko?tuğumuz bahçeler gibideyim sanki. Rahatsızlığı henüz öğrenmemiş gibi. İçimde bir ses var ben gibi.
Anlatsana bana, parmak uçlarımda sandığın sihiri. Bir az bahset. Gözlerim ne renk? Şu an hangi şarı dinlemek isterim tahmin etı
Öyle güzel ağladı ki ağlayasım geldi. Kime aittim ben? Kimdi bana ait olanı Yağmurda camda birleğen iki damla. Güneğ etkilemişti beni hep, Kurutuyordu damlaları, yok ediyordu. Ve diken gibiydi yıllar, kalbime battı. Onu çıkarıp kendiyle doldurmalıydı.
Belki sen anlarsın beni.
Bilmiyorum…
Belki sen anlarsın beni.
Belki.
Aycan ARICAN