[tuna]

Yağmurlu bir gece, sabaha doğru zaman.
Nasıl da özledim toprak kokusunu,
öyle ki evlenme teklif ediyorum Şu ana.
Bu an hep benimle olsun, gitmesin diye.
Sensizim sanma, sakın kelimelere aldanma.
Öyle dolu ki içim seninle, Şu koku, s?v? sesi.
Sadece seni hatırlattığı için var gibi.

Ay akIşının gök yüzü fotoğraf? çektişi yere,
Yıldızların ifade edemedişi sevgimi ilk bulduğum,
Bulutların hayaliyle çimlerinde yattığım yere.
Kargaların akrobasi yaptığı akIşın yanına.
Evimizin karşısındaki parka gel bir gün benimle.

Bir kahve molasında, balkondan baordum da,
Yağmur gül yapraklarını saçmış yeğil çime.
Renkler daha net sanki, daha Islak soluduğum hava.
Yollarda su birikintileri gökyüzüne ayna gibi.
Havada kuşlar eksik, bende sen eksik.
Toprağın yağmuru süzme sesi, arasına karşıan göz yaşlarım.

Hüzün beliriyor suratımda, değiştirin ben değilim aynadaki.
Saçların geliyor aklıma, avuç avuç koklamak geliyor,
Aynı batış? izlemek geliyor, aynı Doğu?a kalkmak,
Hayalden çıkmak ya da dalıvermek gerçekten bir hayale.
Sonra alıyorum iki elini bıraorum suratıma,
Yalnızlığımı aldatıyorum, görsel bir Şölenle.

Gölgesi yok hayallerin, anlamsız gerçekler,
Tepelenmiş cümleler, ard arda satırlar.
?z bırakmıyor Islak ayaklar.

Filmin en heyecanlı yeri burası işte. Kahraman bütün oynadığı sahneleri sonunda benimser, kabullenir geçen zamanı. Objelerin renkleri değer kazanır, Şekillerindeki estetik belirginleşir. Görünmez yol açılır kalpten kalbe. Yatmaya hazırlanan sevgilisine tatlı rüyalar diler. Bir öpücük elveda der şüphelere. Uzaklarda bir ???k kapanır. Eller yastığın altına gider, özlem doğar, film biter.

Aycan ARICAN

[Yazar]

Yazılar