Emperyalist Küreselleşme ve Türkiye, Sosyal Demokrasinin Ölümü ve Kurtuluş

Tüm bunların sebebi kapitalizmdir.

Kapitalizmde emek değil para yücedir.
Kapitalizmde işçi sınıfı ile sermaye sınıfı yani burjuvazi arasında bir sınıf savaşı vardır. İki sınıfın çıkarları çatışmaktadır ve güçlü olan burjuvazi, işçi sınıfını sömürmektedir.
Kapitalizmde meta, akıl dışı bir şekilde kullanmak için değil satılmak için üretilir. Satılmak için üretilen meta, sermaye sahiplerini zengin ederken metayı üreten emekçiler sermaye sahiplerine göre sefil bir hayat sürmekte ve onlara paralı kölelik yapmaktadırlar.
İşçi sınıfı ne kadar hakka sahip olsa da artı değer ile sermaye sınıfı tarafından sömürülmektedir. (artı değer ile ilgili ayrıntılı bilgi aşağıda)
İşçi sınıfı yaşamını devam ettirebilmek için emeğini satmak zorundadır ve bunun karşılığında ancak ay sonunu getirebilecek kadar para almakta yada alamamaktadır. Çoğu ülkede asgari ücret olarak ödenen komik miktar, işçilerin ay sonunun getirmelerine yetmemektedir. Sermaye sınıfı ise işçilerin sırtından servetine servet katmakta, yaşamak için yalnızca sermayeye ihtiyaç duymaktadır.
Kapitalizmde özgürlük yoktur, özgürlüğünüz paranızın miktarı kadardır. Sermaye sınıfı parası ile her türlü özgürlüğü tadarken işçi sınıfı bırakın özgürlüğü, sağlık ve eğitim hakkı için bile kendisine yetecek kadar para bulamamaktadır.
Sağlık ve eğitim hakkı yoktur, bu haklarınız da yine paranızın miktarına bağlıdır. Paranız var ise çocuklarınız özel okullarda okur, özel hastanelerde en yeni ve en iyi tedavi yöntemleri ile tedavi görür ancak paranız yoksa tedavi göremez, bedava denilen eğitim hakkından yararlanamazsınız. Bedava denilen eğitim için aidat, servis parası, dershane parası ödemek zorunda kalırsınız.
Kapitalizmde devlet sermaye sınıfının ideolojisi kapitalizmin devamını sağlamakla yükümlüdür. Halktan değil sermayeden yanadır.
Kapitalizmde ekonomiler tekelleşmekte ve sektörü ele geçiren tekelci şirketler piyasayı istediği gibi belirlemekte, halkı sömürmektedir.
Kapitalizmde meta yine akıl dışı bir şekilde ihtiyaca göre değil kara göre üretilmektedirler. Bu yüzden fazla üretilen meta, kapitalistin elinde birikir ve satıp kara geçmek için yeni pazarlar arar. Yeni pazar arayışları emperyalizmi ve savaşları doğurur. Günümüz savaşlarının sebebi milliyetçilik değil burjuvazinin çıkar savaşlarıdır, bu da her şeyin sınıf savaşımı olduğunu gösterir.
Kapitalizmde devletin yönetimi sermaye sınıfındadır, bir ülkenin ekonomik iktidarını ele geçiren emperyalistler o ülkenin yönetimini de ele geçirir. Yani kapitalizmde güçlü ekonomisi olan güçlü devletler güçsüz ekonomileri yutarak ülkeleri ele geçirmektedir.
Kapitalizm günümüzde küreselleşme dönemine girmiştir. Küreselleşme adı verilen şey, emperyalizmin ta kendisidir. Küreselleşen sermaye sınıfıdır ve güçlü ekonomiler güçsüz ekonomileri yutmaktadır. Halk küreselleşme ile sermaye sınıfına daha da fazla bağlanmakta ve köleliği artmakdır. Emperyalizm, küreselleşme ile daha güçlü ve hızlı bir şekilde yayılmakta ve dünyayı ele geçirmektedir.
Kapitalizmde yabancı sermayenin yani emperyalistlerin ele geçirdiği ülkelerin kaynakları sömürülmekte, halkın özgürlükleri kısıtlanmakta, kimlikleri ellerinden alınmakta, emekçi halk emperyalizme köle haline getirilmekte, insanlar birbirlerine düşürülmekte ve orduları NATO adına emperyalist savaşlara sürüklenmektedir. Yerli sermaye tarafından zaten ezilen halk yabancı sermaye tarafından iki kat daha fazla ezilmektedir.
Emperyalist küreselleşmede ulus devletler emperyalizmin çıkarları ile çatıştığı için artık bütünlüğünü koruyamamaktadır. Ülkeler bölünmekte ve halk birbirine düşmektedir.
Kapitalizmde sermaye sınıfı halkın gerçekleri görmemesi için dini ve milliyetçiliği kullanmaktadırlar. Dini afyon haline getirerek gerçek değerinde çıkarmakta, dini değersizleştirmektedir. Aynı şekilde insanların milliyetçi duygularını kullanarak çıkarlarına göre insanları birbirine düşürmektedirler.
Kapitalizmde sermaye sınıfının halkı koyun haline getirmek için kullandığı bir diğer yöntemde kültür yozlaşmasıdır. TV programları, gazeteler ve internet ile insanların kültürleri yozlaştırılmaktadır.
Kapitalizmde emekçi kadınlar günündeki emek ismine kilit vurulup kadınlar günü adının verilmesi, Kemalizm’deki devrimcilik ilkesinin adının inkılapçılık olarak değiştirilmesi gibi kelime oyunlarıyla da insanların bilinçlenmesi önlenmektedir. Ayrıca bilinçli insanların örgütlenmelerinin gladio, kontrgerilla gibi silahlı örgütlerle bastırılması, askeri darbeler, bilinçli insanları kandırma amacıyla onlara önder olarak kendi piyonlarını sürmeleri de bilinçli insanları bastırmak için yapılmaktadır.

Tüm bunlardan kurtulmanın yolunun sosyal demokrasiden geçtiğini düşünebilirsiniz ancak günümüzde sosyal demokrasi artık ölmüştür. Emperyalizmin küreselleşmesi ile ülkeler bir bir emperyalizmin kölesi haline gelmektedirler ve bundan ülkemiz de nasibini almıştır. Küreselleşmeden ise kapitalist dünyada kaçış yoktur, hiçbir sosyal demokrat politika buna engel olamaz. Hatta günümüz sosyal demokratları bunu bilerek küreselleşmeye ayak uydurmaya çalışmaktadırlar. Küreselleşmeden kaçış olmadığına en büyük örnek ülkemizdir ve sosyal demokrasinin ölümüne en büyük örnek ise emperyalistlerin eline geçen ülkemiz sermayesinin Bülent Ecevit’i devirip yerine kendi piyonları olan AKP hükümetini geçirmeleridir. Günümüzde artık sosyal demokrasi ölmüştür, tek yol sosyalist devrimdir.

Sosyalist devrim ile küreselleşmeden yani emperyalizmden kurtulacak, emperyalistlerin eline geçen sermayemizi yine devlet elinde toplayacak, ezilen halkımızı sermaye sınıfının elinden kurtaracak, sınıf ayrımlarını kaldıracak, dini gerçek değerine kavuşturacak, özgürlüğü para kisvesinden kurtaracak, parayı değil emeği yüce hale getirecek, ordumuzu NATO elinden kurtaracak, emperyalizmin oyunları ile birbirine düşen iki kardeş halk Türk ve Kürt halkını yeniden bir araya getirecek ve sermaye için değil halk için çalışan bir devlet kuracağız. Kısacası tam bağımsız ve herkesin eşit ve kardeşçe yaşadığı Türkiye’ye sosyalizm ile erişeceğiz.