kahraman tazeoğlu – sussam yalnızlık, konuşsam ayrılık

Y?k?lmış ve geç kalınmış viraneleriz.
Şimdi ne senin gözlerinde haranın suya hasret yangınları var
Ne de benim gözlerimde şiir;
Yaz dedin, oysa k??lar yaşıyorum her mevsim
Açmak üzereyken papatyalar yeni karlar yaşıyor üzerine
Ü?üyorum;
Evet hala üşüyor ellerim..
Hüzün kap?mız? çalalı beri bin günü a?tı
Bin ömür, bin soluk, bin yıkılı? ya?adım
Ömrünün arka sayfalarında altı çizilmiş satırlarımı okumaya başladım
SIşın??larını, susu?larını ve haykırı?larını işittim maviadadan
Korunaklı bir liman olamadım sana
Ve arkama bakmadan giderken
Haykırı?larını duymamak için kapattım yüreğimin kulaklarını
Şimdi, bin ömür geçmiş ömrümden
Ben bir rüyadan uyanmak istercesine ç?rpın?yorum
Hani zaman ilacı olurdu her şeyin?
Hani zamana bırakmalıydık?
Atalar yine yanıldı;
Bir günün sonunda binlerce tükenişle ölürken ben
Zaman zehrini içerken yudum yudum
Artık bitsin istiyorum ataların ilaç dedikleri yoksuzluşun..
Bitsin;
Bitmezlerin bilincinde diyorum diye
Y?k?lmış ve geç kalınmış viraneleriz.
Şimdi ne senin gözlerinde haranın suya hasret yangınları var
Ne de benim gözlerimde şiir;
Şimdi kendini yok edişlerini dinliyorum
Susuyorum;
Susu?larımın öznesi sen oluyorsun hep
şehrine gidiyorum;
Yokluşun açıyor kapıları
Y?k?lan şehirlerarası bir otobüs terminalinde ayak izlerimiz duruyor
Hala haklısın
Kokun sinmiş soğuk duvarlarına şehrin
Herkesin gözünde seni arıyorum
Yoksun;
Yokluşunu salıp gitmişsin
Gidişle bırakıldı?ın bu kentte;
Susu?larına bile yandığım soğuk dağlarımın eğkıyası
Başı?lama dilemiyorum, gel demiyorum, sev demiyorum
Haykırı?ların yankılanıp boşlukta kaybolmadı bilesin
SIşındı?ın maviadada yaktı?ın ateği görüp
Yana?tırabilirsem gemilerimi
Tutacaşım ellerinden;
Şimdi yanıyorum, kanıyorum
ve yıkılı?ların altında tekrar eziliyor bedenim
geç kalınmış bir soluk mu bir günün sonunda
yoksa çaresizliklerimin son ç?rpın??ları mI bilmiyorum
kayıp adresten yazıyorum son kez
sussam yalnızlık, konuşsam ayrılık
dönsem yıkılı?, dönmesem yokoluş…
Şimdi ben susuyorum, yalnızlı?a talip
sende sus bana
sus ki, bir daha ölmeyeyim;