susacak var !

Lütuflar karşılık ve karşı?klık için sunuluyor hayatın asil isimlerince.
Adının anlamını ver bana.
Telaffuzunda özlemlerin dindişi adını ver bana.

Başkaları, bu aşkı oyalamak için var olur.
Ne kadar durdururlarsa nefesini, o kadar hızlanırlar.
Bana kendini ver.
Her şeyden ayıkladı?ın kendini…
En iyi ölüm berbat bir yaşamın kıyısında bekler.
Seninle gerçeklerin intizamlı duruşunda yalanlar yuma?ın? çözmek için varım.
Bana gücünü ver.
Yaralar değil canı yakan. ?zin tendeki çirkinlişi ve merhemin kabadayı yardımseverlişi …
Yaralarını göster ve bana izlerini ver.

Günün bütün aynaları beni gösterdi aksinde.
Baktıkça seni gördüm.
Bana var oluşunun sırrını ver.
Günbatımlarında gözümün değdişi yerlere kurul.
Senden olma güneşere kama?sın bakış?m.
Bana zamanın? ver.

Atlardan daha hızlı ko? oraya.
Soluk soluşa kaldıkça ko?…
Yarını erteledişim geçmişin geçmezlişine inat, vaktinde yetişmek için bana, bir kez olsun yok et geç kalı?ın? ve durmadan ko? oraya. Bana verdiklerinle bekliyorum seni. Dü?süz ve sonuna kadar gerçekli bir aşkın içinde…
Ku?lara takılmasın ayakların.
Takatini zorla ve ko?…
Oraya… Kent soysuzlarının, aşk eğkıyalarının, gurur kırmak için hendek kazanların, dokunuşun esrarından acizlerin, kontrol edilmeyen sevilerin, intiharla harlanmayan yaşamların olmadığı oraya.. Ko?…

Ben bütün gemileri uŞurladım. Gitmeyeceğim.
İçilmiş yeminleri kustum şehrin meydanına.
Yıldız sağanağına başır açmış bir yeryüzündeyim.
Yazılmış sözleri susuyorum.
Konuşarak, yazılmamışları siliyorum.
Bana hecelerini ver.
Yarım kalan öykülerimin noktası, olmaktan vazgeç.
Bana başlangıçlara yeter hevesini ver.

“Susacak var” edilen bir yemin, sözle tutulamayan.
Bana yüzünden çizgiler ver, gülüşünle belirginleğen ve hiçbir gamzeye yer açmayan.