Türk Marangozları

Türk elinin oluşmasına dair bir efsane şunu anlatıyor: çok eski zamalarda Göktürkler yenilgiye uğramış. Sahip oldukları ne var ne yok alıp topraklarını terk etmek ve kendini kurtarmak zorunda kalmışlar. Ama bozkırda onlar için yer kalmamış. O zaman dağ içi ovalarına yerleşmeye karar vermiş. Burada çayır ve nehirler, yüksek ağaçlar varmış. Türkler burada çok yıl yaşamış, bozkır dünyasını unutmaya başlamış. Ama zamanla sayısı artmış, ova sürüler için dar olmuş. O zaman geriye dönmek istemiş, ama ihtiyarlar artık ölmüş, gençler ise yolu bilmemiş. Bir marangoz Burteçino bir kaya içinde demir cevherini gördüğünü söylemiş. Demiş ki eğer cevheri eritirsek belki kaya içinde kendilerini insan alemine getirecek bir delik oluşacak. Türkler çok sayıda odun toplamış, ateş yakmış. Yedi gün yedi gece cevheri eritiyormuşlar. Eninde sonunda kayada delik açılmış, yol görünmüş. Türkler demirden kılıç ve kalkanlar, zırhlar yapmışlar. Bozkıra girip duşmanı darmadağın etmişler.

İşte böyle kurtler adını taşıyan güçlü ve yenilmez Türk atlı birlikleri meydana gelmiş.

Marangozlar tarafından yapılan silah sadece düşmanın birlikleriyle değil onlara yardım eden ruhlarla mücadelede kullanılırdı. Bu yüzden Türkler için cevher, demir ve onun sembolü olan kılıç çok önemliydi, ona saygı gösterilirdi.

Uzun yıllar boyunca marangozlar Türklerin zafer kazanmalarına yardım eden mükemmel silah yaparlardı. Çok büyük saygı gören marangozlar kendi mesleki sırlarını çok iyi korurlardı.

tuna

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir