Ellerle Yapmak

Yaptığımız her şeye kendimizden bir şey katmanın en güzel yolu ona direk müdale etmek sanırım. Bu her ne ise önemli değil, bir eşya da olabilir ya da hayatımızda bir insan da. Dokunmak. Dokunmak bazen kelimelerle olabilir, bazen bakışlarla, bazen sadece yanından geçerek. Eğer içinize huzur veriyorsa, yanlış bir şey yoktur.

Eşyalarımız, onlara kendimizden bir şey katmak onları bir anda canlandırabilir. Onlara küçük şeyler eklemek ya da çıkartmak, düzeltmek, yerini değiştirmek gibi bilinçli ya da bilinçsiz olarak yaptıklarımız bizim aslında onlara duyduğumuz sevgi ile ilgili. Evet sevgi, biz her şeyi severiz, sevmediğimiz hiç bir şeye yaklaşmayız ya da hiç bir şekilde dokunmayız.

Kelimelerle, gözlerle dokunmak bir insan kalbine… Kalbinize en son birinin dokunduğunu ne zaman hissetiniz ya da o karşıdaki bunun farkında mıydı? Yoksa bilinçsizce size ne yaptığını bilmiyor muydu? Büyük ihtimalle ikincisi.

Ellerle yapmak gerek her ne yapıyorsak. Kaldinine dokunmalısın bir insanın, bu dokunuşun sonsuza kadar sürmeli ya da alsa dokunmamalısın.