Çocuklarda Utangaçlık
Çocuklarda Utangaçlığı Engellemek İçin Aile Neler Yapabilir?
Çocuklarda utangaçlığı engelleyebilmekte en önemli rol aslında yine ailelere düşüyor. ailelere düşüyor derken yapılabilecek çevresel düzenlemeler çocukların utangaçlığı yenmesinde ve kendini sosyal ortamlarda daha iyi hissetmesinde çok çok önemli bir nokta. ailelere biz genelde diğer çocuklarla temas etmeleri için sosyal ortamlar yaratmalarını öneriyoruz. çocuğu eve davet etmek, diğer çocuğun evinde çocukları buluşturmak havalar güzelse park ortamında buluşmak, sahilde bisiklete binmek, uçurtma uçurtmak gibi bir takım sosyal faaliyetler cocukların utangaçlığı yenmesinde birebir çünkü utangaçlığı yenebilmesi için çocukların birbiriyle temas ederek yaşamı tecrübeliyor olması gerekiyor. o yüzden sosyal aktiviteler, planlanmış zaman dilimleri, ailelerin bunları kurgulayabiliyor olması bizim için cok önemli. bunun dışında utangaçlık tanımının ve kelimesinin çocuğa çok fazla telaffuz edilmemesi gerekiyor. sen de tek başına kalıyorsun , utangaçsın, niye çekiliyorsun gibi baskılayıcı yaklaşımlar çocuklar için negatif yaklaşımlar oluyor. burda ailelere düşen görev çocukların sosyal ortamlara girmelerini ve birbirleriyle temas etmelerini biraz daha pekiştirici olmak ve çocuk bunu yaptıktan sonra çocuğun davranışını pekiştirmek . “aaa süpersin harikasın bak ne güzel oynadınız bu gün çok hosuma gitti çok beğendim bu davranışını bu gün” gibi çocuğu biraz daha cesaretlendirici yaklaşımlarda bulunmak. çünkü çocuk yaptığının olumlu bir şey olduğunu farkettiğinde bunu bir daha yaparak sergileyebilmek için daha çok çaba sarfediyor ve bu çocuğun kendini mutlu hissedip o ortama daha çok girmek istemmesine de sebep oluyor. ve böyle böyle zaten çocuklar kendi istekleriyle sosyalleşmeye de başlıyor oluyorlar.
