hayat nedir anne

Benim hiç sapanım olmadı anne,
Ne kuşları vurdum, ne kimsenin camın? kırdım…
Çok uslu bir çocuk değildim ama
Seni hiç kırmadım, hep boynumu kırdım.
Ben hayatım boyunca bir tek kendimi vurdum!
Suskun görünsem de, fırtınalı ve ma?rurdum anne.
Bir mIzrak gibi, aynada hep dik durdum anne!
Ben sana hiçbir gün laf getirmedim, leke sürmedim.
Ama gö?sümü çok h?rpaladım, kalbimi çok yordum…
Ben hayatım boyunca,
En çok kendimi ARADIM, kendimi sordum!
Benim hiç sevgilim olmadı anne,
Ne bir yuva kurdum, ne bir gün şans?m güldü…
Öpemeden bir bebeğin g?dısından…
Kimi yürekten sevdiysem, o yüreğini başkasına böldü…
Bir muhabbet kuğum vardı, o da yalnızlıktan öldü…
Sen beni hep, gö?sünde acılarla mI Doğurdun anneğ
Yoksa evlat diye, koca bir taş mI Doğurdun anneğ
Eziyet değilim, zahmet değilim, musibet hiç değilim;
Bir senin mi balına sinek kondu, söylesene!
DoŞurdun da beni, ne ile yoŞurdun anneğ
Benim hiç hayalim olmadı anne…
Ne seni rahat ettirdim, ne kendim ettim rahat…
Bir mutluluk fotoğraf? bile çektirmedim.
Bu hayat! Kaybolmuş bir anahtar kadar sahipsiz mi anne…
Ne omzumda bir dost eli, ne saçımda bir ?efkat…
Say ki yollardan akan, Şu faydasız çamurdum anne…
Say ki ıslanmaktım, üşümektim, say ki yağmurdum anne!
Bunca yıldır gözya?ın?, hangi denizlere sakladını
Oy ben öleyim, sen beni ne diye Doğurdun anneğ
Hayat nedir, nedir ki anne; bir oyun, bir masal değil miş
Bak, kırıldı oyuncaklarım… Ömrüm gitti, sevdam bitti…

Yusuf Hayaoğlu