Kahramanmaraş’ta Turizm

http://www.kahramanmaraskulturturizm.gov.tr/resim/1-234895/muze.jpg
Köprüler

Ceyhan Köprüsü

Eski Kahramanmaraş – Göksun yolunda, Ceyhan Irmağı üzerindeki köprünün 16. yy.da yapıldığı sanılmaktadır.

Yayla Turizmi

Kahramanmaraş’ın meşhur yaylaları arasında Yavşan, Başkonuş, Karagöl, Yedikuyu, Çalıbalma, Üçkaya, Çevirme, Binboğa, Gonan, Yenicekale, Kazma, Kozludere ve Bertiz yaylaları sayılabilir. Yaz aylarında Kahramanmaraşlılar yakın il ve ilçe yaylalarına çıkmaktadırlar. Bu yaylalar temiz havası ve soğuk suları ile meşhurdur.

Yavşan Yaylası

Sır baraj gölünün güneyindeki yükseltiler üzerinde yer alan, zengin orman dokusu ve su kaynakları ve endemik bitkileri ile, öncelik alan doğal bir kaynaktır. Yükseltisi 1300 metreye ulaşmaktadır. Yavşan Yaylası, kampçılık ve iklim kürleri açısından il düzeyinde önemli bir kaynaktır.

Başkonuş Yaylası

Başkonuş yaylası, Kahramanmaraş-Andırın yolu üzerinde, Yenicekale çevresinde yer alan zengin bir orman dokusunun oluşturduğu ve yayla karakteri gösteren bir bölgedir. Yükselti l785 m.dir. Başkonuş’ta geyik üretme çiftliği bulunmaktadır. Elektrik, telefon yol ve çevre düzenlemesi yapılmış olan alanda, orman idaresine ait sosyal tesisler (konaklama, lokal, lokanta vb.) bulunmaktadır.

Dağ ve Doğa Yürüyüşü

Ayşepınarı-Karbasan, Türkmenler-Hacınınoğlu, Ilıca-Suçatı Bulutoğlu, Engizek Zirvesi, Kahramanmaraş-Başkonuş Yaylası dağ ve doğa yürüyüşü yapmaya elverişli parkurlara sahiptir.

Müzeler ve Örenyerleri

Kahramanmaraş Müzesi (Detaylı Bilgi)
İlk müze, 16. yüzyıldan kalma Taş Medrese binasında 1947 yılında kurulmuştur. 1907 yılından sonra gelişen müze, 1961’de Kahramanmaraş Kalesi üzerinde yer alan binasına taşınmış ve 14 yıl burada hizmet verdikten sonra, binanın gelişen müzenin ihtiyaçlarına cevap vermemesi nedeniyle 29 Kasım 1975’de ziyarete açılan bugünkü binasına taşınmıştır.

Prehistorik, Hitit, Helenistik, Roma ve Bizans dönemlerine ait bronz, cam, seramik buluntuları ile Geç Hitit dönemi mezar stelleri ve diğer buluntular sergilenmektedir.

Ayrıca, bölgenin mahalli etnografik eserler, etnografik eserler salonunda sergilenmektedir.

Karahöyük
Elbistan ilçesinde yapılan kazılarda Hitit katmanları üstünde Roma yapıları bulunmuştur. Roma döneminde höyükte yoğun yerleşme olduğu saptanmıştır. Höyüğe ve Hurman Çayı’na egemen sırtlarda da gömütler bulunmuştur. Geç Hitit dönemine ilişkin dört yapı katı vardır. Son iki yapı katında açık sarı ve beyaz üstüne geometrik bezekler yapılmıştır. Doğa betimleriyle mitolojik sahneler azdır. Phryglerin geç dönemiyle çağdaş olan bir katta demir gereçler çoğunluktadır. Daha alt katlarda kahverengi kaplar vardır. Ancak, bu tek renkli seramik sonradan ortaya çıkan boyalılarla birlikte kullanılmıştır. Üç yüzü Hitit hiyeroglifli yazıt, kazının önemli buluntularındandır. Tabanın yakınındaki kurban sunağı ile birlikte bulunmuş olan anıt, yapılardan uzaktadır. Bu, anıtın ve bulunduğu yerin kutsal sayıldığını göstermektedir. Anıtın tabanı kaldırıldıktan sonra Hitit İmparatorluk dönemine ilişkin yapılar ortaya çıkarılmıştır. Bu dönemden üç odalı bir ev, kaldırım ve küçük buluntular ele geçmiştir. Koç başı biçimli riton, süs gereçleri, hayvan heykelleri, hiyeroglifli ve hiyeroglifsiz mühürler başlıca buluntulardır. Yapı katı bulunmayan Eski Hitit Çağına ilişkin buluntular ise seramik ve çeşitli kabartmalardan oluşmaktadır.

Yassı Höyük (Tanır Köyü)
Afşin ilçesinin Tanır köyünde Yassı Höyük çevresindeki buluntular, burada kazı yapılması gerekliliğini göstermiştir. Köy çevresinde, Roma döneminden kalma su yolları, duvarlar, bentler vardır.

Kaşanlı Köyü Kabartması
Afşin’e 35 km. uzaklıktaki kabartma, Kız–Oğlan Kayası olarak da bilinir. Kaya kabartmasının 7 m. üstünde şapel vardır. Bizans sanatının bir örneği olan kabartmada İsa, Meryem ve Aziz Johannes (Yuhanna) betimlenmiştir.

Pazarcık (Turunçlu Köyü) Kalıntıları
Bu vadideki yapılar, mezar şapelleri, ev kalıntıları, su sarnıçlarından oluşmaktadır.

Şapeller: Birinci şapelin giriş alınlığı üstündeki kaya kabartmasında, yan yana bir kadın ve bir erkek görülmektedir. Yanlarda birer sütun, altta da basamaklar vardır. Kapıdan, yanlara ve derinliğine genişleyen şapele girilir. Şapelin yan duvarlarında birer, ön duvarında iki niş oyulmuştur. Girişin yanlarında küçük nişler halinde kandillikler yapılmıştır. Daha yakın görünümlü olan ikinci şapelin planı da birincinin aynısıdır.

Ev Kalıntıları: Şapellerin kuzeyindedir. Bitişik evlerin duvarları ortak olup, aralarında geçiş yeri yoktur. Evlerin arka duvarları kayadır. Bazalttan yapılmış kare planlı yapılar harçsızdır.

Su Sarnıçları: Evlerin 100 m. ilerisinde 10 sarnıç saptanmıştır. Birbirlerine çok yakın yapılmış olan sarnıçların bir bölümü günümüze değin kullanılmıştır. Tüm yapılar Geç Roma ve Erken Bizans dönemlerine aittir.

Ufacıklı Köyü Kalıntıları

Elbistan’a 20 km. uzaklıktadır. Üç şapel kalıntısı sağlamdır.

1 Numaralı Şapel: Şapelin yan duvarlarına ikişer, girişin karşısına da bir niş açılmıştır. Köşeler yivli kabartma yarım sütunlarla bezelidir. Akantus yapraklı sütun başlıkları Bizans sanatının belirgin öğeleridir.

2 Numaralı Şapel: Öbürlerinden daha geniştir. En son oda altıgen planlıdır. Burada da köşelerde sütunlar vardır. Öbürlerinden farklı olarak bu şapelde bir pencere açılmıştır.

3 Numaralı Şapel: Öbür yapılarla aynı plandadır. Girişin alınlığındaki kartal kabartması dikkati çeker.

Bu şapeller de Geç Roma ya da Erken Bizans dönemlerindendir.

Bu site Kültür ve Turizm Bakanlığı Bilgi İşlem ve Bilgi Yönetimi Daire Başkanlığı tarafından hazırlanmıştır.
Bu sayfa 5847 kez gösterilmiştir.