C#’ta Arayüz(Interface), Sınıf(Class) ve Çoklu Kalıtım

Arayüz(Interface), Sınıf(Class) ve Çoklu Kalıtım

Bugünkü makalemizde, arayüzleri incelemeye devam ediceğiz. Arayüzlerin anlatıldığı ilk makalemizde, arayüzleri kullanmanın en büyük nedenlerinden birisinin sınıflara çoklu kalıtım desteği vermesi olduğunu söylemiştik. İşte bu makalemizde, arayüzlerin, sınıflara çoklu kalıtım desteğini nasıl sağladığını çok basit bir şekilde incelemeye çalışacağız. Hiç vakit kaybetmeden, basit bir uygulama üzerinde bunu gösterelim. Bu uygulamamızda, sınıfımıza, tanımlamış olduğumuz iki arayüzü uygulayacağız. Böylece sınıfımız bu iki arayüzü kalıtımsal olarak almış, çoklu kalıtımı uygulamış olucak.

using System;

namespace Interfaces2

{

public interface IMusteri /* İlk arayüzümüzü tanımlıyoruz. */

{

void MusteriDetay();

int ID{get;}

string Isim{get;set;}

string Soyisim{get;set;}

string Meslek{get;set;}

}

public interface ISiparis /* İkinci arayüzümüzü tanımlıyoruz. */

{

int SiparisID{get;}

string Urun{get;set;}

double BirimFiyat{get;set;}

int Miktar{get;set;}

void SiparisDetay();

}

public class Sepet:IMusteri,ISiparis /* Sepet isimli sınıfımız hem IMusteri arayüzünü hemde ISiparis arayüzünü uygulayacaktır. */

{

private int id,sipId,mkt;

private string ad,soy,mes,ur;

private double bf;

public int ID

{

get{return id;}

}

public string Isim

{

get{return ad;}

set{ad=value;}

}

public string Soyisim

{

get{return soy;}

set{soy=value;}

}

public string Meslek

{

get{return mes;}

set{mes=value;}

}

public void MusteriDetay()

{

Console.WriteLine(ad+” “+soy+” “+mes);

}

public int SiparisID

{

get{return sipId;}

}

public string Urun

{

get{return ur;}

set{ur=value;}

}

public double BirimFiyat

{

get{return bf;}

set{bf=value;}

}

public int Miktar

{

get{return mkt;}

set{mkt=value;}

}

public void SiparisDetay()

{

Console.WriteLine(“—-Siparisler—-“);

Console.WriteLine(“Urun:”+ur+” Birim Fiyat”+bf.ToString()+” Miktar:”+mkt.ToString());

}

class Class1

{

static void Main(string[] args)

{

Sepet spt1=new Sepet();

spt1.Isim=”Burak”;

spt1.Soyisim=”Software”;

spt1.Meslek=”Mat.Müh”;

spt1.Urun=”Modem 56K”;

spt1.BirimFiyat=50000000;

spt1.Miktar=2;

spt1.MusteriDetay();

spt1.SiparisDetay();

}

Şekil 1. Programın Çalışmasının Sonucu.

Yukarıdaki kodlarda aslında değişik olarak yaptığımız bir şey yok. Sadece oluşturduğumuz arayüzleri bir sınıfa uyguladık ve çoklu kalıtımlılığı gerçekleştirmiş olduk. Ancak bu noktada dikkat etmemiz gereken bir unsur vardır. Eğer arayüzler aynı isimli metodlara sahip olurlarsa ne olur? Bu durumda arayüzlerin uygulandığı sınıfta, ilgili metodu bir kez yazmamız yeterli olucaktır. Söz gelimi, yukarıdaki örneğimizde, Baslat isimli ortak bir metodun arayüzlerin ikisi içinde tanımlanmış olduğunu varsayalım.

public interface IMusteri

{

void MusteriDetay();

int ID{get;}

string Isim{get;set;}

string Soyisim{get;set;}

string Meslek{get;set;}

void Baslat();

}

public interface ISiparis

{

int SiparisID{get;}

string Urun{get;set;}

double BirimFiyat{get;set;}

int Miktar{get;set;}

void SiparisDetay();

void Baslat();

}

Şimdi bu iki arayüzde aynı metod tanımına sahip. Sınıfımızda bu metodları iki kez yazmak anlamsız olucaktır. O nedenle sınıfımıza aşağıdaki gibi tek bir Baslat metodu ekleriz. Sınıf nesnemizi oluşturduğumuzda, Baslat isimli metodu aşağıdaki gibi çalıştırabiliriz.

spt1.Baslat();

Fakat bazı durumlarda, arayüzlerdeki metodlar aynı isimlide olsalar, arayüzlerin uygulandığı sınıf içerisinde söz konusu metod, arayüzlerin her biri için ayrı ayrıda yazılmak istenebilir. Böyle bir durumda ise sınıf içerisindeki metod yazımlarında arayüz isimlerini de belirtiriz.Örneğin;

void IMusteri.Baslat()

{

Console.WriteLine(“Müşteriler hazırlandı…”);

}

void ISiparis.Baslat()

{

Console.WriteLine(“Siparişler hazırlandı…”);

}

Metodların isimleri başında hangi arayüz için yazıldıklarına dikkat edelim. Diğer önemli bir nokta public belirtecinin kullanılmayışıdır. Public belirtecini kullanmamız durumunda, “The modifier ’public’ is not valid for this item” (public belirleyicisi bu öğe için geçerli değildir ) derleyici hatasını alırız. Çünkü, metodumuzu public olarak tanımlamaya gerek yoktur. Nitekim, bu metodların kullanıldığı sınıflara ait nesnelerden, bu metodları çağırmak istediğimizde doğrudan çağıramadığımızı görürüz. Çünkü derleyici hangi arayüzde tanımlanmış metodun çağırılması gerektiğini bilemez. Bu metodları kullanabilmek için, nesne örneğini ilgili arayüz tiplerine dönüştürmemiz gerekmektedir. Bu dönüştürmenin yapılması ilgili sınıf nesnesinin, arayüz tipinden değişkenlere açık bir şekilde dönüştürülmesi ile oluşur. İşte bu yüzdende bu tip metodlar, tanımlandıkları sınıf içinde public yapılamazlar. Bu açıkça dönüştürme işlemide aşağıdaki örnek satırlarda görüldüğü gibi olur.

IMusteri m=(IMusteri)spt1;

ISiparis s=(ISiparis)spt1;

İşte şimdi istediğimiz metodu, bu değişken isimleri ile birlikte aşağıdaki örnek satırlarda olduğu gibi çağırabiliriz.

m.Baslat();

s.Baslat();

Gördüğünüz gibi arayüzleri yazmak ve sınıflara çoklu kalıtımı amacıyla uygulamak son derece kolay. Böylece geldik bir makalemizin daha sonuna. İlerleyen makalelerimizde arayüzleri incelemeye devam edeceğiz. Hepinize mutlu günler dilerim.

Arayüzler’de is ve as Anahtar Sözcüklerinin Kullanımı

Bugünkü makalemizde, arayüzlerde is ve as anahtar kelimelerinin kullanımını inceleyeceğiz. Bir sınıfa arayüz(ler) uyguladığımızda, bu arayüzlerde tanımlanmış metodları çağırmak için çoğunlukla tercih edilen bir teknik vardır. O da, bu sınıfa ait nesne örneğini, çalıştırılacak metodun tanımlandığı arayüz tipine dönüştürmek ve bu şekilde çağırmaktadır. Bu teknik, her şeyden önce, program kodlarının okunabilirliğini ve anlaşılabilirliğini arttırmaktadır. Öyleki, bir isim uzayında yer alan çok sayıda arayüzün ve sınıfın yer aldığı uygulamalarda be tekniği uygulayarak, hangi arayüze ait metodun çalıştırıldığı daha kolay bir şekilde gözlemlenebilmektedir. Diğer yandan bu teknik, aynı metod tanımlamalarına sahip arayüzler için de kullanılır ki bunu arayüzlere çoklu kalıtımın nasıl uygulandığını gösteren bir önceki makalemizde işlemiştik.

Bu teknik ile ilgili olarak, dikkat edilmesi gereken bir noktada vardır. Bir sınıfa ait nesne örneğini, bu sınıfa uygulamadığımız bir arayüze ait herhangibir metodu çalıştırmak için, ilgili arayüz tipine dönüştürdüğümüzde InvalidCastException istisnasını alırız. Bu noktayı daha iyi vurgulayabilmek için aşağıdaki örneğimizi göz önüne alalım. Bu örnekte iki arayüz yer almakta olup, tanımladığımız sınıf, bu arayüzlerden sadece bir tanesini uygulamıştır. Ana sınıfımızda, bu sınıfa ait nesne örneği, uygulanmamış arayüz tipine dönüştürülmüş ve bu arayüzdeki bir metod çağırılmak istenmiştir.

using System;

namespace Interface3

{

public interface IKullanilmayan

{

void Yaz();

void Bul();

}

public interface IKullanilan

{

void ArayuzAdi();

}

public class ASinifi:IKullanilan

{

public void ArayuzAdi()

{

Console.WriteLine(“Arayüz adl:IKullanilan”);

}

class Class1

{

static void Main(string[] args)

{

ASinifi a=new ASinifi();

IKullanilan Kul=(IKullanilan)a;

Kul.ArayuzAdi();

IKullanilmayan anKul=(IKullanilmayan)a;

anKul.Yaz();

}

Bu örneği derlediğinizde herhangibi derleyici hatası ile karşılaşmassınız. Ancak çalışma zamanında “System.InvalidCastException: Specified Cast Is Invalid” çalışma zamanı hatasını alırız. İşte bu sorunu is veya as anahtar sözcüklerinin kullanıldığı iki farklı teknikten birisi ile çözebiliriz. Is ve as bu sorunun çözümünde aynı amaca hizmet etmekle beraber aralarında önemli iki fark vardır. Is anahtar kelimesi aşağıdaki formasyonda kullanılır.

nesne is tip

Is anahtar kelimesi nesne ile tipi karşılaştırır. Yani belirtilen nesne ile, bir sınıfı veya arayüzü kıyaslarlar. Bu söz dizimi bir if karşılaştırmasında kullanılır ve eğer nesnenin üretildiği sınıf, belirtilen tip’teki arayüzden uygulanmışsa bu koşullu ifade true değerini döndürecektir. Aksi durumda false değerini döndürür. Şimdi bu tekniği yukarıdaki örneğimize uygulayalım. Yapmamız gereken değişiklik Main metodunda yer almaktadır.

static void Main(string[] args)

{

ASinifi a=new ASinifi();

IKullanilan Kul=(IKullanilan)a;

Kul.ArayuzAdi();

if(a is IKullanilmayan)

{

IKullanilmayan anKul=(IKullanilmayan)a;

anKul.Yaz();

}

else

{

Console.WriteLine(“ASinifi, IKullanilmayan arayüzünü uygulamamıştır.”);

}

Şekil 1: is Anahtar Kelimesinin Kullanımı.

If koşullu ifadesinde, a isimli nesneyi oluşturduğumuz ASinifi sınıfına, IKullanilmayan arayüzünü uygulayıp uyguladığımızı kontrol etmekteyiz. Sonuç false değerini döndürecektir. Nitekim, ASinifi sınıfına, IKullanilmayan arayüzünü uygulamadık.

Is anahtar sözcüğü arayüzler dışında sınıflar içinde kullanabiliriz. Bununla birlikte is anahtar sözcüğü kullanıldığında, program kodu Intermediate Language (IL) (Ortak Dile) çevrildiğinde, yapılan denetlemenin iki kere tekrar edildiğini görürüz. Bu verimliliği düşürücü bir etkendir. İşte is yerine as anahtar sözcüğünü tercih etmemizin nedenlerinden biriside budur. Diğer taraftan is ve as teknikleri, döndürdükleri değerler bakımından da farklılık gösterir. Is anahtar kelimesi, bool tipinde ture veya false değerlerini döndürür. As anahtar kelimesi ise, bir nesneyi , bu nesne sınıfına uygulanmış bir arayüz tipine dönüştürür. Eğer nesne sınıfı, belirtilen arayüzü uygulamamışsa, dönüştürme işlemi yinede yapılır, fakat dönüştürülmenin aktarıldığı değişken null değerine sahip olur. As anahtar kelmesinin formu aşağıdaki gibidir.

sınıf nesne1=nesne2 as tip

Burada eğer nesneye belirtilen tipi temsil eden arayüz uygulanmamışsa, nesne null değerini alır. Aksi durumda nesne belirtilen tipe dönüştürülür. İşte is ile as arasındaki ikinci farkta budur. Konuyu daha iyi anlayabilmek için as anahtar kelimesini yukarıdaki örneğimize uygulayalım.

static void Main(string[] args)

{

ASinifi a=new ASinifi();

IKullanilan Kul=(IKullanilan)a;

Kul.ArayuzAdi();

IKullanilmayan anKul=a as IKullanilmayan;

if(anKul!=null)

{

anKul.Yaz();

}

else

{

Console.WriteLine(“ASinifi IKullanilmayan tipine dönüştürülemedi”);

}

Burada a nesnemiz ASinifi sınıfının örneğidir. As ile bu örneği IKullanilmayan arayüzü tipinden anKul değişkenine aktarmaya çalışıyoruz. İşte bu noktada, ASinifi, IKullanilmayan arayüzünü uygulamadığı için, anKul değişkeni null değerini alıcaktır. Sonra if koşullu ifadesi ile, anKul ’un null olup olmadığı kontrol ediyoruz. Uygulamayı çalıştırdığımızda aşağıdaki sonucu elde ederiz.

Şekil 2: as Anahtar Kelimesinin Kullanımı

Geldik bir makalemizin daha sonuna. Bir sonraki makalemizde görüşmek dileğiyle hepinize mutlu günler dilerim.

Sınıf (Class) Kavamına Giriş

Bu makalemizde ADONET kavramı içerisinde sınıfları nasıl kullanabileceğimizi incelemeye çalışacak ve sınıf kavramına kısa bir giriş yapıcağız. Nitekim C# dili tam anlamıyla nesne yönelimli bir dildir. Bu dil içerisinde sınıf kavramının önemli bir yeri vardır. Bu kavramı iyi anlamak, her türlü teknikte, sınıfların avantajlarından yararlanmanızı ve kendinize özgü nesnelere sahip olabilmenizi sağlar. Zaten .net teknolojisinde yer alan her nesne, mutlaka sınıflardan türetilmektedir.

Çevremize baktığımız zaman, çok çeşitli canlılar görürüz. Örneğin çiçekler. Dünya üzerinde kaç tür(cins) çiçek olduğunu bileniniz var mı ? Ama biz bir çiçek gördüğümüzde ona çoğunlukla “Çiçek” diye hitap ederiz özellikle adını bilmiyorsak. Sonra ise bu çiçeğin renginden, yapraklarının şeklinden, ait olduğu türden, adından bahsederiz. Çiçek tüm bu çiçekler için temel bir sınıf olarak kabul edilebilir. Dünya üzerindeki tüm çiçekler için ortak nitelikleri vardır. Her çiçeğin bir renginin(renklerinin) olması gibi. İşte nesne yönelimli programlama kavramında bahsedilen ve her şeyin temelini oluşturan sınıf kavramı bu benzetme ile tamamen aynıdır. Çiçek bir sınıf olarak algılanırken, sokakta gördüğümüz her çiçek bu sınıfın ortak özelliklerine sahip birer nesne olarak nitelendirilebilir. Ancak tabiki çiçekler arasında da türler mevcuttur. Bu türler ise, Çiçek temel sınıfından türeyen kendi belirli özellikleri dışında Çiçek sınıfının özelliklerinide kalıtsal olarak alan başka sınıflardır. Bu yaklaşım inheritance (kalıtım) kavramı olarak ele alınır ve nesne yönelimli programlamanın temel üç öğesinden biridir. Kalıtım konusuna ve diğerlerine ilerliyen makalelerimizde değinmeye çalışacağız.

Bugün yapacağımız bir sınıfın temel yapı taşlarına kısaca değinmek ve kendimize ait işimize yarayabiliecek bir sınıf tasarlamak. Çiçek sınıfından gerçek C# ortamına geçtiğimizde, her şeyin bir nesne olduğunu görürüz. Ancak her nesne temel olarak Object sınıfından türemektedir. Yani herşeyin üstünde bir sınıf kavramı vardır. Sınıflar, bir takım üyelere sahiptir. Bu üyeler, bu sınıftan örneklendirilen nesneler için farklı değerlere sahip olurlar. Yani bir sınıf varken, bu sınıftan örneklendirilmiş n sayıda nesne oluşturabiliriz. Kaldıki bu nesnelerin her biri, tanımlandığı sınıf için ayrı ayrı özelliklere sahip olabilirler.

Şekil 1. Sınıf (Class) ve Nesne (Object) Kavramı

Bir sınıf kendisinden oluşturulacak nesneler için bir takım üyeler içermelidir. Bu üyeler, alanlar (fields), metodlar (methods), yapıcılar (constructor), özellikler (properties), olaylar(events), delegeler (delegates) vb… dır. Alanlar verileri sınıf içerisinde tutmak amacıyla kullanılırlar. Bir takım işlevleri veya fonksiyonellikleri gerçekleştirmek için metodları kullanırız. Çoğunlukla sınıf içinde yer alan alanların veya özelliklerin ilk değerlerin atanması gibi hazırlık işlemlerinde ise yapıcıları kullanırız. Özellikler kapsülleme dediğimiz Encapsulating kavramının bir parçasıdır. Çoğunlukla, sınıf içersinden tanımladığımız alanlara, dışarıdan doğrudan erişilmesini istemeyiz. Bunun yerine bu alanlara erişen özellikleri kullanırız. İşte bu sınıf içindeki verileri dış dünyadan soyutlamaktır yani kapsüllemektir. Bir sınıfın genel hatları ile içereceği üyeleri aşağıdaki şekilde de görebilirsiniz.

Şekil 2 . Bir sınıfın üyeleri.

Sınıflar ile ilgili bu kısa bilgilerden sonra dilerseniz sınıf kavramını daha iyi anlamamızı sağlıyacak basit bir örnek geliştirelim. Sınıflar ve üyeleri ile ilgili diğer kavramları kodlar içerisinde yer alan yorum satırlarında açıklamaya devam edeceğiz. Bu örnek çalışmamızda, Sql Suncusuna bağlanırken, bağlantı işlemlerini kolaylaştıracak birtakım üyeler sağlıyan bir sınıf geliştirmeye çalışacağız. Kodları yazdıkça bunu çok daha iyi anlayacaksınız. İşte bu uygulama için geliştirdiğimiz, veri isimli sınıfımızın kodları.

using System;

using System.Data.SqlClient;

namespace Veriler /* Sınıfımız Veriler isimli isim uzayında yer alıyor. Çoğu zaman aynı isme sahip sınıflara sahip olabiliriz. İşte bu gibi durumlarda isim uzayları bu sınıfların birbirinden farklı olduğunu anlamamıza yardımcı olurlar.*/

{

public class Veri /* Sınıfımızın adı Veri */

{

/* İzleyen satırlarda alan tanımlamalarının yapıldığını görmekteyiz. Bu alanlar private olarak tanımlanmıştır. Yani sadece bu sınıf içerisinden erişilebilir ve değerleri değiştirilebilir. Bu alanları tanımladığımız özelliklerin değerlerini tutmak amacıyla tanımlıyoruz. Amacımız bu değerlere sınıf dışından doğrudan erişilmesini engellemek.*/

private string SunucuAdi;

private string VeritabaniAdi;

private string Kullanici;

private string Parola;

private SqlConnection Kon; /* Burada SqlConnection tipinden bir değişken tanımladık. */

private bool BaglantiDurumu; /* Sql sunucumuza olan bağlantının açık olup olmadığına bakıcağız.*/

private string HataDurumu; /* Sql sunucusuna bağlanırken hata olup olmadığına bakacağız.*/

/* Aşağıda sunucu adında bir özellik tanımladık. Herbir özellik, get veya set bloklarından en az birini içermek zorundadır. */

public string sunucu /* public tipteki üyelere sınıf içinden, sınıf dışından veya türetilmiş sınıflardan yani kısaca heryerden erişilebilmektedir.*/

{

get

{

return SunucuAdi; /* Get ile, sunucu isimli özelliğe bu sınıfın bir örneğinden erişildiğinde okunacak değerin alınabilmesi sağlanır . Bu değer bizim private olarak tanımladığımız SunucuAdi değişkeninin değeridir. */

}

set

{

SunucuAdi=value; /* Set bloğunda ise, bu özelliğe, bu sınıfın bir örneğinden değer atamak istediğimizde yani özelliğin gösterdiği private SunucuAdi alanının değerini değiştirmek için kullanırız. Özelliğe sınıf örneğinden atanan değer, value olarak taşınmakta ve SunucuAdi alanına aktarılmaktadır.*/

}

public string veritabani

{

get

{

return VeritabaniAdi;

}

set

{

VeritabaniAdi=value;

}

public string kullanici /* Bu özellik sadece set bloğuna sahip olduğu için sadece değer atanabilir ama içeriği görüntülenemez. Yani kullanici özelliğini bir sınıf örneğinde, Kullanici private alanının değerini öğrenmek için kullanamayız.*/

{

set

{

Kullanici=value;

}

public string parola

{

set

{

Parola=value;

}

public SqlConnection con /* Buradaki özellik SqlConnection nesne türündendir ve sadece okunabilir bir özelliktir. Nitekim sadece get bloğuna sahiptir. */

{

get

{

return Kon;

}

public bool baglantiDurumu

{

get

{

return BaglantiDurumu;

}

set /* Burada set bloğunda başka kodlar da ekledik. Kullanıcımız bu sınıf örneği ile bir Sql bağlantısı yarattıktan sonra eğer bu bağlantıyı açmak isterse baglantiDurumu özelliğine true değerini göndermesi yeterli olucaktır. Eğer false değeri gönderirse bağlantı kapatılır. Bu işlemleri gerçekleştirmek için ise BaglantiAc ve BaglantiKapat isimli sadece bu sınıfa özel olan private metodlarımızı kullanıyoruz.*/

{

BaglantiDurumu=value;

if(value==true)

{

BaglantiAc();

}

else

{

BaglantiKapat();

}

public string hataDurumu

{

get

{

return HataDurumu;

}

public Veri() /* Her sınıf mutlaka hiç bir parametresi olmayan ve yandaki satırda görüldüğü gibi, sınıf adı ile aynı isme sahip bir metod içerir. Bu metod sınıfın yapıcı metodudur. Yani Constructor metodudur. Bir yapıcı metod içersinde çoğunlukla, sınıf içinde kullanılan alanlara başlangıç değerleri atanır veya ilk atamalar yapılır. Eğer siz bir yapıcı metod tanımlamaz iseniz, derleyici aynen bu metod gibi boş bir yapıcı oluşturacak ve sayısal alanlara 0, mantıksal alanlara false ve string alanlara null başlangıç değerlerini atayacaktır.*/

{

}

/* Burada biz bu sınıfın yapıcı metodunu aşırı yüklüyoruz. Bu sınıftan bir nesneyi izleyen yapılandırıcı ile oluşturabiliriz. Bu durumda yapıcı metod içerdiği dört parametreyi alıcaktır. Metodun amacı ise belirtilen değerlere göre bir Sql bağlantısı yaratmaktır.*/

public Veri(string sunucuAdi,string veritabaniAdi,string kullaniciAdi,string sifre)

{

SunucuAdi=sunucuAdi;

VeritabaniAdi=veritabaniAdi;

Kullanici=kullaniciAdi;

Parola=sifre;

Baglan();

}

/* Burada bir metod tanımladık. Bu metod ile bir Sql bağlantısı oluşturuyoruz. Eğer bir metod geriye herhangibir değer göndermiyecek ise yani vb.net teki fonksiyonlar gibi çalışmayacak ise void olarak tanımlanır. Ayrıca metodumuzun sadece bu sınıf içerisinde kullanılmasını istediğimiz için private olarak tanımladık. Bu sayede bu sınıf dışından örneğin formumuzdan ulaşamamalarını sağlamış oluyoruz.*/

private void Baglan()

{

SqlConnection con=new SqlConnection(“data source=”+SunucuAdi+”;initial catalog=”+VeritabaniAdi+”;user;password=”+Parola);

Kon=con;

}

/* Bu metod ile Sql sunucumuza olan bağlantıyı açıyoruz ve BaglantiDurumu alanına true değerini aktarıyoruz.*/

private void BaglantiAc() /* Bu metod private tanımlanmıştır. Çünkü sadece bu sınıf içerisinden çağırılabilsin istiyoruz. */

{

Kon.Open();

try

{

BaglantiDurumu=true;

HataDurumu=”Baglanti sağlandi”;

}

catch(Exception h)

{

HataDurumu=”Baglanti Sağlanamdı. “+h.Message.ToString();

}

/* Bu metod ilede Sql bağlantımızı kapatıyor ve BaglantiDurumu isimli alanımıza false değerini akatarıyoruz.*/

private void BaglantiKapat()

{

Kon.Close();

BaglantiDurumu=false;

}

Şimdi ise sınıfımızı kullandığımız örnek uygulama formunu tasarlayalım . Bu uygulamamız aşağıdaki form ve kontrollerinden oluşuyor.

Şekil 3. Form Tasarımımız.

Formumuza ait kodlar ise şöyle.

Veriler.Veri v;

private void btnBaglan_Click(object sender, System.EventArgs e)

{

/* Bir sınıf örneği yaratmak için new anahtar kelimesini kullanırız. New anahtar kelimesi bize kullanabileceğimiz tüm yapıcı metodları gösterecektir. (IntelliSense özelliği). */

v=new Veri(txtSunucu.Text,txtVeritabani.Text,txtKullanici.Text,txtParola.Text);

}

private void btnAc_Click(object sender, System.EventArgs e)

{

v.baglantiDurumu=true;

stbDurum.Text=”Sunucu Bağlantısı Açık? “+v.baglantiDurumu.ToString();

}

private void btnKapat_Click(object sender, System.EventArgs e)

{

v.baglantiDurumu=false;

stbDurum.Text=”Sunucu Bağlantısı Açık? “+v.baglantiDurumu.ToString();

}

Şimdi uygulamamızı bir çalıştıralım.

Değerli okurlarım, ben bu sınıfın geliştirilmesini size bırakıyorum. Umarım sınıf kavramı ile ilgili bilgilerimizi hatırlamış ve yeni ufuklara yelken açmaya hazır hale gelmişsinizdir. Bir sonraki makalemizde sınıflar arasında kalıtım kavramına bakıcak ve böylece nesneye dayalı programlama terminolojisinin en önemli kavramlarından birini incelemeye çalışsacağız. Hepinize mutlu günler dilerim.