Günlerden bir gün

Sadece yaşamak mı yaptığımız…

Anlamıyorum ya da anlamakta zorlanıyorum, insanların kendini beğenmişliğini, kendine olan güvenlerini anlamıyorum bazen.  Neden hep istiyoruz, neden kendimizden hiç bir şey veremiyoruz.  Herşeyi biz biliyor, yaşamdaki aslında tek önemli kişi biziz. yaptığımız herşey kendimiz için. Sanırım buna alçak gönüllü olmak, hoş görülü olmak deniyor. Tamam, sen böylesin ama ya etraftakilerden bazıları seni zorlamaya devam ediyorsa.  Yıllar olmuş onları dinlemişsin, isteklerini, sana yön vermelerini, asla kendin olamışsın, ama onlar olmuşlar. Geldiğin son durum ise şeytani bir öfkenin son durumu. Yoo hayata değil. Artık görüyorsun. Fedaettiğin tüm duygularını geri istiyorsun, belki yeniden ama asla eskisi gibi değil.

Sadece dua edebiliyorsun