Çalışmanın Felsefesi

Çalışmanın felsefesi, çalışmak dediğimiz şey nasıl bir şey gerçekten, çalışmak, başarmak ve sonunda “eee” denilen sorunun cevabı ne? Tüm bunların hepsi hiçlik ile sonuçlanıyor…

Sanırım hayır, insanı duyguların var ettiğini düşünüyorsanız hayır, hayatta hiç bir şey hiç değildir, düşünceler ve duygular birbirleri ile bütün, birbirine girmiş gibi görünse de, kesin çizgilerle ayrıldığını düşünüyorsanız, benim gibi, yaşamda hissettiğimiz hiç bir duygu yok olmaz ve aslında onları asla yok sayamayız, yok saydığımızda kendimizi yok saymış oluyuruz ve yaşarken ölmek denen şey mi olur, sanırım.

Dramatize etmiyorum, yaşarken ölmek duygularına mantığınla yok saydığında işte budur. Yok oldun, duygularını öldürün, adamım!

Hee, mantık işte gene devreye girdi, suni duygular… Bu bir paradoks değil, gerçeği hissedebilme meselesi… 🙂 mi…

Çalışmakta sizde bir duygu durumu oluşturuyorsa, yaşadığınızı, inandığınız her ne ise, hissettiyorsa, size bu ne yaptırıyorsa, o duygu gerçektir ve sizi o duygular eyleme sevke eder, eylem sizi çalışmaya… Yokluğun önemi ortaya çıkmış duygular sizi belli belirsiz bir eyleme yönlendiriyorsa, işte bu eylemlerinize “çalışma” diyoruz.

Benim son durumum karma karışık bir ekran, bağlanmayan veri tabanları, siteler… ama tüm bu uğraşlarınız sonunda bir şey olacağına inanıyorum, bilmiyorum, göreceğiz.

Son durumda yeni, daha hızlı, daha hafif bir tema yapamam gerek.