Çok Acıktım Abi..

– Abi çok acıktım, bir atı bile yiyebilirim.

– Ben at yemem şahsen.

– Hayır abi bende yemem yani o ayrı konu ama yiyebilirim derken onu kastetmedim.

– Ben hiçbir şekilde yemem, yiyemem de.

– Peki abi, ben anlatamıyorum sana hiçbir şeyi zaten. Bunu nasıl anlatabilirdim ki?

– Sen şimdi bana geçimsiz, kalın kafalı falan mı demeye çalışıyorsun?

– Yok abi ne alakası var?

– E peki ne demeye çalışıyorsun?

– Ben bir şey demeye çalışmıyorum ya, sen neden yanlış anlıyorsun benim söylediğim her şeyi?

– Haaa, suçlu ben oldum di mi şimdi?

– Abi ne suçu ya?

– Ben her şeyi yanlış anlıyorum yani, sen yanlış anlatmıyorsun, kabahat benim öyle mi?

– Bak yine yaptın…

– Ne yaptım ha? Ben sana ne yaptım? İyilikten başka ne yaptım ben sana?

– Abi tamam kusura bakma.

– Kestirip atma hemen bu meseleyi de diğerleri gibi… Kusura bakmaymış…

– Abi tamam ya tamam kes artık.

– Kes ha! Peki, sen benden bir şey istersin bir daha!

– Gözünü seveyim ne dedim ben şimdi sana ya? Nerden çıktı tüm bunlar?

– Neymiş efendim, beyefendi acıkmış, at yiyecekmiş…

– Ben atı yerim demedim tamam mı? Boyut olarak kastettim… Of be abi…

– Abiye of, aferin…