futbolda çocuk gelişimi – f genç

F  GENÇ  (6-8 ya?)

Bu  ya?  grubunda  her  ne  kadar  futbol  eğitimi  ile  tanı?ma    çalışmaları  yapılsa  dahi  kesin  sınırları  ile  bir  futbol  öğretiminden  ziyade   temel  spor  eğitimi   söz  konusu  olmalıdır.Çocuklar  futbol  antrenmanlarıyla  değil  genel  hareket  eğitimi  çerçevesinde yapılan  ko?ma,sİçrama,atlama,çekme,itme,yuvarlanma  ve  dönme  gibi  hareketlerin  temellerini  öğrenmeyle  eğitilir.Bu  aŞamada  birçok  ülkede  atletizm,jimnastik  ve  yüzme  sporlarını   kapsayan  çalışmalar  yapılır.Bu  yağlar  kondisyonel  yetilerden  çok  koordinatif  yetilerin  yoğun  olarak  ele  alındığı  dönemdir.Doğal  olarak  seçilen  egzersizlerde  daha  sonraki  futbol  eğitimine  ilişkin  motifler  bulunsa  dahi  kesin  yönlendirmelerden  sakınılmalıdır.6  ya?ındaki  çocuklara  topa  yatkınlık  ve  topla  tyeknikler  doğrultusunda  alıştırmalar  yapılması  gerekir, ama büyüklerin  antrenmanı  şeklindeki  hareketler  değil  sadece  çocukların  oyun  oynamaya   ve  topa  olan  sevgilerini  arttırmak  amaçlanmalıdır.Çocuk  haftanın her  gününü  oynayarak  geçirebilir.

Kulüplerde  yapılacak  düzenli  ve organize  hareket  eğitimi  9  yağından  sonra  başlamalıdır.Daha  önceki  yıllarda  okullarda  çok   yönlü  oyunlarla,hatta  gözetimli  olmak  şartıyla sokak  futboluyla  tanığılmaktadır.Sokak  futbolu,denetimsizlikten  kaynaklanan  sakıncalara  rağmen,çocukta  hareket  özgürlüşü  sağladığı  ve   yaratıcılı?ın?  rahatlıkla  ortaya  koma  şans?  bulduşundan    bir  çok   yönlerden  yararlıdır.Geçmişteki  ve  günümüzdeki  bir  çok   yıldız futbolcunun sokaklarda  tek  başlarına  ya  da  grup  halindeki  oyunlarla  becerilerini  kazandıkları görülmüştür.L atin  Amerika ülkelerinde  ve  bir  çok  ülkede  sokaklar,parklar  ve  plajlarda  çok  yaygın olarak  futbol  oynanmaktadır.Bir  çok  yetenekli  çocuk   bu  alanlardan  yetişmektedir.

Okullarda  haft6ada  1 saat  olarak  ders   programında  gözüken çoğu  zamanda  istenilen  şekilde  gerçekleştirilemeyen  beden  eğitimi  dersi  bu  yaştaki  çocuğun yüksek  hareket  enerjisini  ve oyun  oynama  isteğini  karşılamakta  yetersizdir.

Hareket  eğitimi  her  zaman  eğlenceli  ve  neğeli  ortamda  gerçekleştirilmelidir.

BiYOLOJiK    GELişiM

Hem  enine  hem de  boyuna  uyumlu  bir  gelişim  içindedirler.Fakat  bu  dönemde  bedensel  gelişmenin  hız?  azalmıştır.Gelişme  hızındaki  bu  yavağlama  13  yağına  kadar  sürer.Statik  ve  dinamik  olarak  arttırılmış  uzun  süreli  yüklerin  getireceği  baskı,büyüme  hızın?  olumsuz  yönde  etkileyeceğinden,bu  çalışmalardan  sakınılmalıdır.Bu  dönemde  kas  ve  kemiklerin  gelişmesi,dolaşım  ve  solunum  sistemlerinin  gelişmesinden  daha  hızlıdır.Bu  nedenle  bedensel  yüklenmeler   karşısında  dolaşım  ve  solunum   sistemleri  zorlanır.Bu  ya?  grubunun  çalışmalarında;koruyucu,geliştirici,öğretici,eğitici  ve  yönlendirici   yaklaşım   aşır  basmaktadır.

BİYOMOTOR    GELİŞİM

Koordinasyonda  gelişme  vardır.Kalp  dolaşım  ve  solunum  sistemleri  tam  gelişmedişinden uzun  süreli  yoğun   yüklenmelerden  kaçınılmalıdır.Motor  gelişim  henüz  tamamlanmamış   ve  el-göz  ile  daha  zor  olan ayak-göz   koordinasyonu zayıf  kalmışsa  uzaklığı  ayarlamakta  zorlanırlar  ve  hareketleri    acemidir.Bu  dönemde  çocuklar  çabuk  yorulurlar,tepki  hızları  erişkinlerin    yarısı  kadardır.El-göz   koordinasyonları  zayıf,tepki  hızları  yava?  olduğu  için  sık  sık   kaza  yaparlar.Buna  karşılık  hareketleri  öğrenirken  içlerinde  büyük  bir  coşku  vardır.Ancak  zor  ve  karmaşık  hareketleri  öğrenirken   sabırsızdırlar  ve  çabuk   sıkılırlar.Bu  nedenle,bu  dönemde  çocuklara  zor  ve  karmaşık  hareketler  öğretirken   sabırlı  ve  sevgi  dolu  olunması  gerekir.

Çocuklar  oyunsal  formdaki  yüklenmeler  arasında  sık sık  dinlendirilmelidir.Dayanıklılık  antrenmanları  uygulanmalı,tek  yönlü  uzmanlaşmadan  kaçınılmalıdır.A??r  bedensel  yüklenmeler  erken  başlarsa,gelişme  ve  şekil bozuklukları  ortaya  çıkabilir.Haftada  60  dakikalık,2-3  defa  antrenman  yapılabilir.

PSİKOLOJİK  GELİŞİM

Bu  ya?  grubunda  çıkış  noktası,  çocuğun  oyun  oynamayı  istemesidir.Aşırı  bir  oyun  dürtüsüne   sahiptirler.Bu  dürtünün  doyuma  ulaştırılması  gerekir.Bu  yaşta  çocuk  çok  değişik  duygular,çocukların  tecrübesini  ve  davranışın?  etkilemektedir.Hayal  dünyasından  somut  düşüncelere  doğru,yava?  bir  geçiş gerçekleşmektedir.Kişisel  görüİleri   tüm  düşüncelerin  merkezinde  bulunmaktadır.

Bilinçli bir direnme, güçlü bir öğrenme isteği vardır.Fakat şöyle mi yapsam ya da böyle miş İkilemi tipiktir.E?li ve grup çalışmaları içinde işbirlişi yapabilme duygusunu geliştirmek gerekir.Ödül ve teğvik kullanılmalıdır.Çocuşun dikkatini uzun süre çekmek olanak dığı olduğundan, aynı amaca yönelik değişik çalışmalar yapılmalıdır.Oyunlar öğretim aracı olarak yarar sağlamaktadır.

Bu yağ grubunda öğrenme platolarında farklılık ortaya koyan aniden öğrenmeye sıkça rastlanmasının sebebi  olarak motorik yönlendirme yeteneğinin gelişimi ve algılama yeteneğinin iyileğtirilmesi gösterilebilir.

Henüz öncellemeler ( antisipasyon ) yapacak yetenekte değildir.Sportif davranışın kurallarını kavrayabilecek ve onları keğfedebilecek  sınırlı olanaklara sahiptir.Aynı yaştaki çocuklarla ve yetişkinlerle rahatça ilişki kurar ve fakat çok çabuk olarak bu ilişkileri de bozabilirler.

Çocukların yaratıcılık arzuları desteklenmelidir.Kendi oyunlarını kendileri organize etmelidir.

Teknik Gelişimi:

Bu dönemde oynayarak öğrenmek, öğrenerek oynamak teknik eğitimde pedegojik bir ilke olarak kabul edilmelidir.Futbol teknişinin elemanlarının gelişimi için futbol müsabakasına benzer, kolay biçimde gelişen ve basit kurallı oyun Şekilleri seçilmelidir.Küçük ve denetlenmesi kolay gruplar oluşturulmalıdır.Bu sayede iyi bir teknişin kazanılması için mutlaka gerekli olan çok sayıda topla buluşma sağlanmış olur.Bu yolla, top hissi de daha iyi gelişebilir.

Çocuklara hareket becerilerinden oluşan geniş bir demet sunulması önemli olup, bu arada antrenörün hareketleri uzun açıklamalar yapmadan, kendisinin yaparak göstermesi  daha iyidir.Hatalar basitten zora doğru gidiş ilkesi ön planda tutulmalıdır.Çocuklarda karşılaşılabilecek doğru gidiş ilkesi ön planda tutulmalıdır.Çocuklarda karşılaşılabilecek olan yaygın korkulara da dikkat etmek, kalıcı hale getirmeden hemen engellemek gerekmektedir.Bu korkular şunlardır:

ü     Topa ayak üstü ile vuruşla Şut atarken, ayak burnunu yere vurma korkusu: Bu nedenle ya ayak burnu yere dik olarak tutulamayıp, bilek hafifçe kısılır ve bunun sonucunda toplar devamlı olarak havalanır ya da ayak bileği yanlara kıvrılır.Bu durumda da toplar istenilen yöne gitmez ( mutlaka çim sahalarda antrenmanların yapılması gerçeşi ortaya çıkmaktadır ).

ü     Uzaya yapılacak vuruşlarda , bacak kuvvetinin yetersiz kalacaşı topların kısa düşebileceği, dolayısıyla topun rakibe kaptırılabileceği korkusu: Bu nedenle topa ayak burnuyla vurulur.

ü     Kafa vuruşları sırasında korku: Gözlerin kapatılması ve boynun içeri çekilerek kısılması şeklinde görülür.

ü     Ayak ve kalçalarda oluşabilecek sıyrıklardan korku: Bu nedenle, kayarak müdahalelerden kaçınılmalıdır.

ü     Çarpışma ve darbe alma korkusu: İkili mücadelelere girerken kendini sakınma, toptan veya rakipten kaçma şeklinde ortaya çıkmaktadır.

Ülkemizde pek çok futbol nda çocuk ve gençlerin antrenmanları, topsuz koşular ve jimnastik hareketleriyle başlar.Pas, kaleye Şut ve kalıplaşmış küçük oyunlarla devam eder, yerinde uyarı, düzeltme ve övgüler yapılmadan çift kaleli oyun veya en kötüsü büyük sahada 11:11 maç ile biter.Burada:

ü      Gerçekçi bir amaca yönelme yoktur.

ü      Sistemli bir gelişme hedeflenmiştir.

ü      Ya?a ve gelişime uygunluk yoktur.

ü      Düzeye uygun olarak kazandırılması düşünülen özellişe yönelik bir gelişim basamaklaması yoktur ( Özkara, 1998, Özel Sayı; 4 ).

Taktik Gelişim:

Oyun temel formdur.Taktik çalışmalar çocukların oyunlarından zevk almasın? engellememektedir.Taktik alma yeteneği genelde zayıftır.Bu nedenle  fazla zorlamalara gidilmeden basit görevler verilmelidir. ( Oyun sıkıştığı anlarda kendine boş alan ara, kaleciye geri pas yapmamaya çalış gibi ). Topun çocuklarda çok cazip bir nesne olarak görülmesi nedeniyle, oyunlarda herkesin topa sahip olma düşüncesiyle topun olduğu yere ko?tuŞu görülür. Herkes kendisine pas verilmesini bekler, topu kazandığı zaman da kendi oynayıp, top sürer, çalım atar. Dişer çocuklar da topu bir anda kapma telaşı içindedirler.Hatta kendi takım arkadağları bile onun ayağından topu kapmaya çalışırlar.Görev sorumluluŞu gelişmemiştir. O nedenle belirli mevkilerde oynamaları istendişinde başarısız olurlar.Çocuklar genelde ya kaleci ya da santrafor bölgelerinde oynamak isterler. Taktik gelişimi hedefleyen çabalar  çoğu kez başarısızlıkla sonuçlanır.Oyuna gereksinimleri vardır.YaŞamları bir oyundur.En fazla 7:7 gruplarla oyun oynanmalıdır.

tuna

Bir yanıt yazın

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir