futbolda çocuk gelişimi – f genç
F GENÇ (6-8 ya?)
Bu ya? grubunda her ne kadar futbol eğitimi ile tanı?ma çalışmaları yapılsa dahi kesin sınırları ile bir futbol öğretiminden ziyade temel spor eğitimi söz konusu olmalıdır.Çocuklar futbol antrenmanlarıyla değil genel hareket eğitimi çerçevesinde yapılan ko?ma,sİçrama,atlama,çekme,itme,yuvarlanma ve dönme gibi hareketlerin temellerini öğrenmeyle eğitilir.Bu aŞamada birçok ülkede atletizm,jimnastik ve yüzme sporlarını kapsayan çalışmalar yapılır.Bu yağlar kondisyonel yetilerden çok koordinatif yetilerin yoğun olarak ele alındığı dönemdir.Doğal olarak seçilen egzersizlerde daha sonraki futbol eğitimine ilişkin motifler bulunsa dahi kesin yönlendirmelerden sakınılmalıdır.6 ya?ındaki çocuklara topa yatkınlık ve topla tyeknikler doğrultusunda alıştırmalar yapılması gerekir, ama büyüklerin antrenmanı şeklindeki hareketler değil sadece çocukların oyun oynamaya ve topa olan sevgilerini arttırmak amaçlanmalıdır.Çocuk haftanın her gününü oynayarak geçirebilir.
Kulüplerde yapılacak düzenli ve organize hareket eğitimi 9 yağından sonra başlamalıdır.Daha önceki yıllarda okullarda çok yönlü oyunlarla,hatta gözetimli olmak şartıyla sokak futboluyla tanığılmaktadır.Sokak futbolu,denetimsizlikten kaynaklanan sakıncalara rağmen,çocukta hareket özgürlüşü sağladığı ve yaratıcılı?ın? rahatlıkla ortaya koma şans? bulduşundan bir çok yönlerden yararlıdır.Geçmişteki ve günümüzdeki bir çok yıldız futbolcunun sokaklarda tek başlarına ya da grup halindeki oyunlarla becerilerini kazandıkları görülmüştür.L atin Amerika ülkelerinde ve bir çok ülkede sokaklar,parklar ve plajlarda çok yaygın olarak futbol oynanmaktadır.Bir çok yetenekli çocuk bu alanlardan yetişmektedir.
Okullarda haft6ada 1 saat olarak ders programında gözüken çoğu zamanda istenilen şekilde gerçekleştirilemeyen beden eğitimi dersi bu yaştaki çocuğun yüksek hareket enerjisini ve oyun oynama isteğini karşılamakta yetersizdir.
Hareket eğitimi her zaman eğlenceli ve neğeli ortamda gerçekleştirilmelidir.
BiYOLOJiK GELişiM
Hem enine hem de boyuna uyumlu bir gelişim içindedirler.Fakat bu dönemde bedensel gelişmenin hız? azalmıştır.Gelişme hızındaki bu yavağlama 13 yağına kadar sürer.Statik ve dinamik olarak arttırılmış uzun süreli yüklerin getireceği baskı,büyüme hızın? olumsuz yönde etkileyeceğinden,bu çalışmalardan sakınılmalıdır.Bu dönemde kas ve kemiklerin gelişmesi,dolaşım ve solunum sistemlerinin gelişmesinden daha hızlıdır.Bu nedenle bedensel yüklenmeler karşısında dolaşım ve solunum sistemleri zorlanır.Bu ya? grubunun çalışmalarında;koruyucu,geliştirici,öğretici,eğitici ve yönlendirici yaklaşım aşır basmaktadır.
BİYOMOTOR GELİŞİM
Koordinasyonda gelişme vardır.Kalp dolaşım ve solunum sistemleri tam gelişmedişinden uzun süreli yoğun yüklenmelerden kaçınılmalıdır.Motor gelişim henüz tamamlanmamış ve el-göz ile daha zor olan ayak-göz koordinasyonu zayıf kalmışsa uzaklığı ayarlamakta zorlanırlar ve hareketleri acemidir.Bu dönemde çocuklar çabuk yorulurlar,tepki hızları erişkinlerin yarısı kadardır.El-göz koordinasyonları zayıf,tepki hızları yava? olduğu için sık sık kaza yaparlar.Buna karşılık hareketleri öğrenirken içlerinde büyük bir coşku vardır.Ancak zor ve karmaşık hareketleri öğrenirken sabırsızdırlar ve çabuk sıkılırlar.Bu nedenle,bu dönemde çocuklara zor ve karmaşık hareketler öğretirken sabırlı ve sevgi dolu olunması gerekir.
Çocuklar oyunsal formdaki yüklenmeler arasında sık sık dinlendirilmelidir.Dayanıklılık antrenmanları uygulanmalı,tek yönlü uzmanlaşmadan kaçınılmalıdır.A??r bedensel yüklenmeler erken başlarsa,gelişme ve şekil bozuklukları ortaya çıkabilir.Haftada 60 dakikalık,2-3 defa antrenman yapılabilir.
PSİKOLOJİK GELİŞİM
Bu ya? grubunda çıkış noktası, çocuğun oyun oynamayı istemesidir.Aşırı bir oyun dürtüsüne sahiptirler.Bu dürtünün doyuma ulaştırılması gerekir.Bu yaşta çocuk çok değişik duygular,çocukların tecrübesini ve davranışın? etkilemektedir.Hayal dünyasından somut düşüncelere doğru,yava? bir geçiş gerçekleşmektedir.Kişisel görüİleri tüm düşüncelerin merkezinde bulunmaktadır.
Bilinçli bir direnme, güçlü bir öğrenme isteği vardır.Fakat şöyle mi yapsam ya da böyle miş İkilemi tipiktir.E?li ve grup çalışmaları içinde işbirlişi yapabilme duygusunu geliştirmek gerekir.Ödül ve teğvik kullanılmalıdır.Çocuşun dikkatini uzun süre çekmek olanak dığı olduğundan, aynı amaca yönelik değişik çalışmalar yapılmalıdır.Oyunlar öğretim aracı olarak yarar sağlamaktadır.
Bu yağ grubunda öğrenme platolarında farklılık ortaya koyan aniden öğrenmeye sıkça rastlanmasının sebebi olarak motorik yönlendirme yeteneğinin gelişimi ve algılama yeteneğinin iyileğtirilmesi gösterilebilir.
Henüz öncellemeler ( antisipasyon ) yapacak yetenekte değildir.Sportif davranışın kurallarını kavrayabilecek ve onları keğfedebilecek sınırlı olanaklara sahiptir.Aynı yaştaki çocuklarla ve yetişkinlerle rahatça ilişki kurar ve fakat çok çabuk olarak bu ilişkileri de bozabilirler.
Çocukların yaratıcılık arzuları desteklenmelidir.Kendi oyunlarını kendileri organize etmelidir.
Teknik Gelişimi:
Bu dönemde oynayarak öğrenmek, öğrenerek oynamak teknik eğitimde pedegojik bir ilke olarak kabul edilmelidir.Futbol teknişinin elemanlarının gelişimi için futbol müsabakasına benzer, kolay biçimde gelişen ve basit kurallı oyun Şekilleri seçilmelidir.Küçük ve denetlenmesi kolay gruplar oluşturulmalıdır.Bu sayede iyi bir teknişin kazanılması için mutlaka gerekli olan çok sayıda topla buluşma sağlanmış olur.Bu yolla, top hissi de daha iyi gelişebilir.
Çocuklara hareket becerilerinden oluşan geniş bir demet sunulması önemli olup, bu arada antrenörün hareketleri uzun açıklamalar yapmadan, kendisinin yaparak göstermesi daha iyidir.Hatalar basitten zora doğru gidiş ilkesi ön planda tutulmalıdır.Çocuklarda karşılaşılabilecek doğru gidiş ilkesi ön planda tutulmalıdır.Çocuklarda karşılaşılabilecek olan yaygın korkulara da dikkat etmek, kalıcı hale getirmeden hemen engellemek gerekmektedir.Bu korkular şunlardır:
ü Topa ayak üstü ile vuruşla Şut atarken, ayak burnunu yere vurma korkusu: Bu nedenle ya ayak burnu yere dik olarak tutulamayıp, bilek hafifçe kısılır ve bunun sonucunda toplar devamlı olarak havalanır ya da ayak bileği yanlara kıvrılır.Bu durumda da toplar istenilen yöne gitmez ( mutlaka çim sahalarda antrenmanların yapılması gerçeşi ortaya çıkmaktadır ).
ü Uzaya yapılacak vuruşlarda , bacak kuvvetinin yetersiz kalacaşı topların kısa düşebileceği, dolayısıyla topun rakibe kaptırılabileceği korkusu: Bu nedenle topa ayak burnuyla vurulur.
ü Kafa vuruşları sırasında korku: Gözlerin kapatılması ve boynun içeri çekilerek kısılması şeklinde görülür.
ü Ayak ve kalçalarda oluşabilecek sıyrıklardan korku: Bu nedenle, kayarak müdahalelerden kaçınılmalıdır.
ü Çarpışma ve darbe alma korkusu: İkili mücadelelere girerken kendini sakınma, toptan veya rakipten kaçma şeklinde ortaya çıkmaktadır.
|
Taktik Gelişim:
Oyun temel formdur.Taktik çalışmalar çocukların oyunlarından zevk almasın? engellememektedir.Taktik alma yeteneği genelde zayıftır.Bu nedenle fazla zorlamalara gidilmeden basit görevler verilmelidir. ( Oyun sıkıştığı anlarda kendine boş alan ara, kaleciye geri pas yapmamaya çalış gibi ). Topun çocuklarda çok cazip bir nesne olarak görülmesi nedeniyle, oyunlarda herkesin topa sahip olma düşüncesiyle topun olduğu yere ko?tuŞu görülür. Herkes kendisine pas verilmesini bekler, topu kazandığı zaman da kendi oynayıp, top sürer, çalım atar. Dişer çocuklar da topu bir anda kapma telaşı içindedirler.Hatta kendi takım arkadağları bile onun ayağından topu kapmaya çalışırlar.Görev sorumluluŞu gelişmemiştir. O nedenle belirli mevkilerde oynamaları istendişinde başarısız olurlar.Çocuklar genelde ya kaleci ya da santrafor bölgelerinde oynamak isterler. Taktik gelişimi hedefleyen çabalar çoğu kez başarısızlıkla sonuçlanır.Oyuna gereksinimleri vardır.YaŞamları bir oyundur.En fazla 7:7 gruplarla oyun oynanmalıdır.
