atletizm yüksek atlama – ödev

YÜKSEK ATLAMA

Atlama teknikleri

1. Fosbruy Flop

2. Binme teknişi ( straddle)

3. Makaslama

Yüksek atlama, koşarak hız alındıktan sonra, sağlam iki dik sehpanın arasındaki ç?tanın üzerinden atlayarak yapılır. Bu atlama da prensip, vücudu ç?tanın üzerinden çıtayı düşürmeden geçmesidir.

Kurallar :

Ç?ta: metal veya ağaç olabilir. Çevresi veya bir kenarı 25-30 mm. Arasında, aşırlığı maksimum 2,2 kg. olabilir.

KoŞu ve sİçrama sahası: Uzunluşunda bir sınırlama yoktur. 15 m.’ Den az olamaz.

Düşü? yeri: 5m. Uzunluk ve 4m. Enden küçük olmayan minder ve benzeri maddelerle kaplanır.

Dişer kurallar: Müsabaka başlamadan önce hakemler, başlangıç yükseklişini ve yüklelişlerini bildirirler. Atletler başlangıç yükseklişinin üzerinde herhangi bir yükseklikten atlamaya başlayabilirler. Üç denemede başarılı olamayan atletler bir sonraki yükseklişi deneyemezler.

Fosbruy Flop Teknişi:

1. yaklaşma: yaklaşma yüksek atlamacıyı sİçrama için en iyi pozisyona getirmeyi

amaç edinir. En çok kullanılan yöntem J şeklidir. Hızın geliştirilmesi, geliştirme ve daha sonrada hareketin sonundaki hafif kavis ( uzunluk olarak 3 ila 5 adım) transfere olanak tanır.

2. ilk adım: Tüm yaklaşma sürecinin temposunu belirler. Çünkü bu, yüksek atlamacının yaklaşma sırasında gerçekleştirdişi koşunun başlangıcı için kullandığı gücün ne kadar olduğunun bir göstergesidir.

3. Adım 2.3.4.5: Bu adımlar, düz bir çizgi doğrultusundadır. Yüksek atlamamacının vücut pozisyonu dengeli olmalıdır. KoŞu kontrollü bir maksimal hız yaklaşımıdır.

4. Kavis : Bir dönüş çizgisi mutlaka işaretlenmelidir. Bu işaret, yüksek atlamacının kinestetik bir bilinç gösterilmesini mümkün kılar. Bu bilinçten kasıt; yaklaşımı ne zaman değiştireceğine…

5. Son üç adım: sİçramaya giden hafif bir ivme. Sİçramaya doğru pürüzsüz ve çabuk bir yaklaşma. Yaklaşmanın sonundaki ivmelenme esasen atletin adım uzunluşunu az da olsa kısalmasına ve yükselişle aşırlık merkezine yakalamasına izin tanır. Her türlü sİçrama aktivitelerindeki yaklaşmanın en önemli noktası,dır.

6. Ayaşı yerleğtirme: Ayağın dığı ç?taya neredeyse paralel gelecek şekilde yerleğtirilir. Ve dişer ayak ç?ta taşıma demirini gösterecek şekilde durur.

7. Sİçrama: sİçrama ayaşı yerleğtirmenin bir devamıdır. Burada iki nokta önem arz eder. Sİçrama ayağının bileği tamamen gergin yada plantar flex. olmalıdır. Ön diz ç?tadan, dişer taraftaki taşıyıc? demire doğru götürülmelidir ve en aza bel hizasına kadar kaldırılmalıdır ki tam güç sağlanabilsin. Bu hareketler kol salın?mından ve omuzlardan yardım alır. Çift kol salınımı yada ters kol salınımı.

8. Ç?ta üzerinde: sİçrama sonrasındaki uçuşun ilk aŞaması vücudun tamamının gözle görülür bir rahatlamasıyla belirlenir. Eğer atlat kafasın? geri düşürürse, vücut şeklini alacak ve kalçalar çıtayı geçmek için yükselecektir.

HATALAR, SEBEPLERİ VE DÜZELTEME

Hata: Yaklaşım hız? fazla olduğundan, sİçrama için tespit edilen noktayı kaçırma.

Sebep: Atlet yaklaşma ritmi çalışmamakta; çok fazla efor sarf etmekte. Sİçrama olgusunu yanlış anlamış.

Düzeltme: Doğru bir sİçrama anlayışı ve yaklaşım ritmi yerleğtirilmeli. Son iki adım hızlı ve saldırganca olmalı.

Hata:Yaklaşımda tökezleme ve fazla adımlama

Sebep: Yaklaşım koşusunda mutlakiyet yok. Ritimsiz yaklaşım.

Düzeltme: 3-5-7 adımlık yaklaşım ritmi yerleğtirilmeli.

Hata: Sİçrama öncesi hız kaybı.

Sebep:Hareketin yanlış anlaşılması. Atletin kasları gevşek değildir.

Düzeltme: Yaklaşım çalışması ve çıtayı geçmeksizin hareketinin sırasının çalışılması.

Binme Teknişi ile Yüksek Atlama:

Binme teknişi ile fobury flop teknişi birbirinden o kadar farklı ki neredeyse iki ayrı dal olarak adlandırılabilir.