Coming of Age

Coming of age filmleri, kahramanın büyüdüğü filmlerdir, o yüzden gel biz “Büyüme filmleri” diyelim. Bu büyüme fiziksel olur, psikolojik olur, ahlaki olur, olur da olur… Yani bir filme büyüme filmi diyebilmemiz için filmin sonunda kahramanımız olan için “Olgunlaştı işte” dememiz gerek. Mesela “Superbad” bir büyüme filmi. Her türden film bir büyüme filmi olabilir, komedi olacak, drama olacak diye bir şartımız yok.

Olgunlaşmak acı dolu bir ergenlik süreci gerektirdiğinden, iyi büyüme filmlerinin evrensel bir dili var. Kahramanı üniversite öğrencisi de olsa, Danimarka prensi de olsa; hepimiz büyüme sancıları çektiğimiz, hayatımızı değiştirecek kararlar verdiğimiz, ilk kez aşık olduğumuz için bu filmler izleyicisiyle konuşur.

“Breakfast Club” (ve aslında tüm John Hughes filmleri) birer büyüme filmi harikasıdır, izlemediysen şiddetle tavsiye ederiz. 80’ler ve 90’lar bu konuda iddialıydı, “Dazed and Confused”, “Sixteen Candles”, “Good Will Hunting”, “American Graffiti”, “My Girl”, “Almost Famous”, “Reality Bites”, “Dead Poets Society” gibi filmler anında klasik oldu.

Ama 2000’ler de az değil. Superbad demiştik. “40 Yearl Old Virgin” de bir büyüme hikayesidir nereden baksan. “Garden State” ve “Elizabethtown”, 20’li veya 30’lu yaşlardaki kahramanların aile evine dönüş hikayelerini anlatan büyüme filmleridir. Gördüğün gibi büyüme hikayeleri mutlaka ergenliği konu edinecek diye bir şey de yok görüldüğü gibi.

Büyüme filmleri, eğlenceyi (“Adventureland”), macerayı (“Spider-Man”), gözyaşlarını (“A Guide to Recognizing Your Saints”) garanti eder. Biz de bu yazıdaki filmleri seveceğini garanti ediyoruz.