Nükleer Silahlar

c.Y BÖLGESİ

(1) Bu bölge 3 R.hattı ile 10 R.arasındaki bölge olup, 2O x 200 mil genişliğindedir.

(2) 48 saatte birikmiş doz 800-2800 R.dir. Sığınakta günlük doz 20-70 R.olur

(3) Dışarı çıkma kayda tabiidir. Hududa “TEHLİKE-GİRMEK YASAK” levhası dikilir ve giriş kontrol edilir ve kontrol şarttır.

(a) İlk 12 günlük zaman zarfında günde;

– 12 saat sığınakta,

– 8 saat örtü altında,

– 2 saat dışarıda,

kalınabilir.

(b)12 günden sonra 3 hafta zarfında günde dışarı­da 4 saat kalınabilir.

(c)Senenin geri kalan aylarında dışarıda günde 8 saat kalınabilir.

(d)Talimata riayet edilirse senede 95-330 R.alınır.

(4) Tedbirlere rağmen bir kısım halk hastalanacaktır.

d.Z BÖLGESİ

(1)Bu bölge 10 R.hattının içinde kalan bölgedir.

(2)Bu hattan itibaren hastalık başlar. İçeri girildikçe her tarafta hastalık görülür. Hayatın devamına imkan yok­tur.

(3)l2 x 100 millik bir sahayı kaplar.

(4)Açıktaki doz miktarı 2800 R.den fazladır.

(5)Sığınakta dahi 48 saat sonra saatteki doz 70 R. olur.

(6)Tek çare buradaki halkı en seri araçlarla tah­liye etmektir.

Yukarıda açıkladığımız W Bölgesi, X Bölgesi, Y Bölgesi ve Z Bölgesini genel olarak bir şekille gösterecek olur­sak, aşağıdaki gibi bir çizim yapmamız gerekir.

Sivil savunma açısından bu bölgelerin tespiti korunma kılavuzları ile idare merkezlerince çıkartılacak keşif ekiplerince yapı­lır. Bu bölgelerde radyasyon yoğunluğu nedeniyle tespit çalışmala­rı yapacak personelin savaş dozu olan 75 R.(Zorunlu durumlarda 100 röntgen) doz alıncaya kadar görev yapmaları gerekir. Bu dozları alanların değiştirilerek nöbetleşe bir çalışma sistemi uygulanmalı­dır.

Yukarıdaki belirtilen doz miktarlarını alan persone­lin bu dozdan kurtulma süresi 30 gündür. Bu süre sonunda tekrar gö­rev yapacakların vücudunda alınan dozun % 10 unun kaldığı kabul edilir.

11- SERPİNTİ BÖLGELERİNDE SİVİL HALKIN KONTROLÜ

Serpintinin önceki konularda açıkladığımız öldürücü ve hastalık yapıcı özelliklerinden serpinti bölgelerinde yaşayan halkın korunmasını sağlamak ve hareket tarzlarını tespit ederek çok sıkı bir disiplin ve nizam altında uygulanmasını sağlamak gerekmek­tedir. Bu açıdan serpinti bölgelerinde yaşamak zorunda bulunan hal­kın yetkili makamlarca verilecek emirlere harfiyen uymasında can kaybının azaltılması açısından büyük önemi vardır.

Yetkililerce sivil halkın kontrolü açısından alına­cak önlemleri şu başlıklar altında toplayabiliriz;

a. Serpintiye Karşı Alınacak Tedbir ve Hazırlıklar:

1. Hükümetçe serpintinin tesirlerine karşı halkı uyarıcı ve hareket tarzını belirtici broşürlerin çıkartılarak dağıtılması,

2. Halkın birbirine ve yetkili makamlara nasıl yardımcı olacağını yayın organlarıyla bildirilmesi,

3. Halkın sığınacakları yerlere en az bir hafta­lık yiyecek ve içecek stoku yapmalarının temini (Sığınaklar konusunda bu hususta daha geniş bilgi verilmiştir.)

4. Her evde, daire ve müessesede serpinti sığınağı tesis edilmeli,imkan yok ise her ev ve binanın bodrumu veya uygun bir yerini serpinti sığınağı haline getirilebilmesi için ge­rekli bilgilerin halka verilmesi ve yaptırımının sağlanması,

5. Sığınak yapma olanağı bulunmayan yerlerde hal­ka hiç olmazsa korunma faktörü fazla olan bir örtü altına (sığınılacak yer) girmesinin gerekliliğinin anlatılması ve sağlanması,

6. Halkın radyoaktif serpinti tehlikesinden tehlike ortaya çıkmadan haberdar edilebilmesi için ikaz sisteminin kurulması,

7. Serpintinin en yoğun (Z Bölgesi) olduğu yerde yaşayan halkın tahliyesinin sağlanması,

b. İkaz-Alarm Sistemi

Serpinti tehlikesinin zamanında hesaplanıp geldi­ğinin halka duyurulması zorunluluğu vardır. İkaz-alarm sistemimiz içinde radyolojik ihbar ve ikaz sistemi çerçevesinde alınan ve değerlendirilen bilgiler ışığında serpintinin hangi bölgeleri tesiri al­tında bırakacağı tespit edilerek bu bölgelere ikaz ve alarm verilmek suretiyle halkın gerekli önlemleri almasını sağlayan sistemin kurulmasıdır. (İkaz—Alarm konusunda sistem hakkında, serpinti tahmini ko­nusunda radyolojik savunma sisteminin çalışması konusunda geniş bil­gi verilmiştir.)

12- Z BÖLGELERİNİN TAHLİYESİ

Z Bölgelerinde kalan halkın bu bölgelerde radyasyo­nun GZ (Yer sıfır) noktasına yaklaştıkça yoğunluğunu gittikçe arttır­ması nedeniyle yaşamlarına devam etmeleri olanaksızdır. Bu açıdan burada kalanların daha emin bölgelere tahliye edilmeleri gerekmek­tedir. Bu işleme sivil savunma da “Z BÖLGELERİNİN TAHLİYESİ” denilmektedir.

Z bölgelerinin tahliyesi ile genel tahliye ve seyrekleştirme konuları anlam bakımından birbirlerine çok yakın olma­larına karşın her ikisi de ayrı özelliklere sahiptir. Birbirlerine karıştırılmamaları gerektiğinden aşağıdaki hususların akılda tutul­ması gerekir.

a. Tahliye ve seyrekleştirme taarruzdan evvel, hedef bölgelerindeki can ve mal kaybını azaltmak gayesiyle yapılır.

Z bölgelerinin tahliyesi ise nükleer infilaktan sonra radyoaktif serpintiye maruz kalan ve dozun (radyasyonun) teh­likeli bir seviyede olduğu bölgelerde can kaybını azaltmak gayesiyle yapılır.

b. Tahliye ve seyrekleştirme taarruzdan önce planlanır.

Z bölgelerine ait tahliyenin taarruzdan evvel planlanmasına olanak yoktur. (Nükleer silah infilak etmeden Z bölgesi­nin neresi olacağı bilinmediğinden).

c. Tahliye ve seyrekleştirme bir hükümet sorumluluğudur

Z bölgesinin tahliyesi ise Mahalli Mülki Amirliğin sorumluluğudur.

d. Tahliye ve seyrekleştirmenin yapıldığı hedef böl­geleri taarruzdan sonra hasar ve zayiata maruz kalır.

Z bölgelerinin bir kısmı hasar sahası içinde kalır­sa da tahliyesi söz konusu olan Z bölgesi hasar sahasının tamamen dı­şında da oluşabilir.

1. Z BÖLGESİNİN ÖZELLİKLERİ

Z bölgeleri konusunda daha önce geniş bilgi ve­rilmiştir. Bu bölgedeki halktan sığınakta bulunanlar bile infilaktan 48 saat sonra 70 röntgenden fazla doz almış olacaklardır. Sığınakta olmayanların çoğunda radyasyon hastalıkları görülmeye başlayacaktır. Sığınakta bulunan halk yetkili makamlardan haber almadıkça sığınağı terk edemez. Bu bölgenin en seri vasıtalarla ve en seri şekilde planlı olarak tahliye edilmesi gerekmektedir. Tahliye edilenlerin üç ay bu bölgeye dönmeleri olanaksızdır.

2. GENEL PRENSİPLER

(a)Bu konuda adı geçen prensipler, hasar böl­gesi dışındaki Z bölgelerine aittir. Z bölgesinin hasar sahası içinde kalan kısımlarında ise, sivil savunma servisleri görevleri başındadır.

(b)Halk Z bölgesinden 30-40 Km. kadar uzaktaki bir toplanma bölgesine nakledilir.

(c)Toplanma bölgesi 10-50 bin nüfuslu bir şe­hir veya kasaba olmalıdır.

(d)Tahliyeyi yapacak olan araçların toplandığı“TAHLİYE ÜSSÜ”, bu toplanma bölgesinin yakınında tesis edilir.

(e)Bazı durumlarda tahliye üslerinin, Z bölge sine daha yakın bölgelerde tesis edilmesi de gerekebilir.

Bu takdirde tahliye üssü ile toplanma merkezi arasında, “ARA BÖLGE”ler tesis edilir.

(f)Bu durumda tahliye edilen halk, önce ara bölgelerde indirilir, sonradan alınacak tedbirlerle ara bölgelerden toplanma bölgelerine nakledilir.(Z bölgesinin tahliye şemasında gös­terildiği gibi)

(g)Tahliye, Z bölgesi içindeki halkın özel taşıt araçları da dahil olmak üzere, bütün motorlu taşıt araçlarından azami ölçüde yararlanılır.

(h) Halkın bir kısmı kendi özel taşıt araçları ile bölgeyi terk eder.

(ı)Özel araç sahipleri bölgeyi daha evvel tahliye ederler. Bu gibi kimselerin bölgeyi ne zaman tahliye edecekleri ve araçlardaki boş yerlerden kimleri yararlandıracakları konusunda, kendilerine kılavuzlar tarafından talimat verilir.

(i)Kendi özel araçları ile tahliye edilenleri dışında kalanlar, dışarıdan gönderilecek araçlarla tahliye edilirler.

(k)Dışarıdan gönderilecek araçlardan düzenli bir “TAHLİYE BİRLİĞİ” teşkil edilir.

(l)Bölgenin boşaltılmasına (H+48) yani infilaktan 48 saat sonra başlanır. Bu saatten evvel tahliye başlanamaz. Çünkü bu saatten evvel açıktaki doz seviyesi çok yüksektir.

(m)Tahliye esasında 75 röntgenlik savaş dozu herkese uygulanır. Tahliyeyi bu dozun sınırları içinde süratle ve başarı ile icra etmek esas amaçtır.

(n)Karanlıkta ve görüş şartlarının elverişli olmadığı hallerde, mecbur olmadıkça, şartlar zorlanmıyorsa tahli­ye yapılmamalıdır. Zira karanlıkta daha ağır hareket edildiği için zaman kaybı olacak ve tahliye tamamlanmadan görevlilerin çoğu savaş dozunu aşacaktır.

(o)Tahliye için (30) kişilik araçlardan daha küçüğü kullanılmamalıdır. Daha küçük taşıt araçları, tahliye personelinin emeklerinin israfı demektir.

3. Z BÖLGESİNİN BÖLÜNMESİ

(a) Bir bölgenin Z bölgesi içinde kalan kısımları Z Bölgesinin Sınırları Şemasında görüldüğü gibidir.

(b) Tahliye edilecek olan bölgeler Korunma Bölgeleri Şemasında görüldüğü gibi, harita üzerinde dilimlere ay­rılır.

(c) Tahliye dilimlerinin sınırları korunma bölgesi, baş kılavuz ve kılavuzluk bölgelerinin sınırlarına uydurulur.

(d) Bölge çevreden merkeze doğru tahliye edilir. Korunma bölgeleri teker teker boşaltılır. Tahliye, merkez­den çevreye doğru yapıldığı takdirde, bölgenin çevresindeki halk merkezden halkın tahliye edilmesini görmek suretiyle moral bozukluğuna uğrarlar.

4. TAHLİYE SORUMLULUĞU

Z bölgesinin kapladığı saha, sivil savunma kademeleri bakımından aşağıdaki durumda olabilir.

(a)Z bölgesi birden fazla sivil savunma ana bölgesinin birer parçasını kapsayabilir.

(b)Z bölgesi birden fazla sivil savunma tali bölgesinin birer parçasını kapsayabilir.

(c)Z bölgesi, bir sivil savunma kademesine ait bir kaç tali bölgenin birer parçasını, yani bazı korunma bölgeleri­ni kapsayabilir. Bütün bu durumlarda tahliye sorumluluğu, sivil sa­vunma bölge makamlarına aittir.

Sorumluluk taşıyan bölge ve tali bölge sivil savunma idare merkezi amiri, tahliye ile ilgili olarak aşağıdaki hususları emreder.

(a) Toplanma bölgesinin yeri,

(b) Tahliye üssünün yeri,

(c) Tahliye birlik kumandanı,

(d) Tahliye birliğinin teşkilatı,

5. TAHLİYE BİRLİĞİNİN TEŞKİLATI

Bir tahliye birliği, kapasitesi 30 kişiden az olmayan 125 motorlu taşıt aracından ibarettir. Tahliye için en el­verişli araçlar otobüslerdir. Tahliye birliği 125 araçlı ise, yaklaşık olarak bir seferde 5.000 kişi, taşır.

Bir tahliye birliğinin kaç sefer yapabileceği hava şartlarına, mevsime, nüfus çoğunluğuna ve toplanma bölgesinin uzaklığına bağlıdır. Savaş dozu aşılmadan normal olarak 3-4 sefer yapılabilir. Tahliye birliğinin kuruluşu için “Tahliye Birliğinin Kuruluş Şemasına” bakınız.

6. TAHLİYE BİRLİK KUMANDANLARI VE GÖREVLERİ

Tahliye birlik kumandanları radyoaktif serpintiye maruz kalmamış ve tahliyeye tabii olmayan bölgelerden tayin edilir. Kural olarak hangi bölge tahliye edilecekse, bir yukarı bölgenin sivil savunma idare merkezi başkan veya yardımcısı, tah­liye birlik kumandanı olur.

(a) KORUNMA BÖLGELERİNİN TAHLİYESİ

Korunma bölgelerinin tahliyesinden sorumlu olan tahliye birlik kumandanı ile diğer görevli personel aşağıdaki gibidir.

(1) TAHLİYE BİRLİK KUMANDANI

Tahliye bölge veya seyyar tali bölge idare merkezi başkanı veya yardımcısı rütbesindeki bir şahıstır.

(2) ŞEFKILAVUZ :

Tahliye edilecek olan korunma bölgesi­nin şef kılavuzudur.

(3) POLİS

(b) BAŞKILAVUZLUKLARIN TAHLİYESİ

Baş kılavuzlukların tahliyesinden sorumlu olan tahliye kısım komutanları ile diğer görevli personel aşağıdaki gibidir.

(1) TAHLİYE KISIM KUMANDANI :

Şef kılavuz veya yardımcısı rütbesindeki bir şahıstır.

(2) BAŞ KILAVUZ:

Tahliye edilecek olan baş kılavuzluk bölgesinin baş kılavuzudur.

(3) POLİS

(c) KILAVUZLUKLARIN TAHLİYESİ

Kılavuzlukların tahliyesinden sorumlu olan konvoy kumandanları ile diğer görevliler, aşağıdaki gibidir.

(1) KONVOY KUMANDANI

Baş kılavuz ve baş kılavuz yardımcısı rütbesindeki bir şahıstır.

(2) KILAVUZ

Tahliye edilecek olan kılavuz bölgesinin kılavuzudur.

(1) POLİS

7. TAHLİYENİN YAPILMASI

Tahliye birlik komutanı kendisine verilen serpinti sahasını meydana getiren korunma bölgelerini teker teker tahli­ye etmekten sorumludur. Birlik kumandanı tahliye edilecek olan korun­ma bölgesinin şef kılavuzunu yanına çağırtır. Şef kılavuzun aracı yok­sa kendisine bir araç gönderir. Şef kılavuz korunma bölgesinin harita­sını ve korunma bölgesine ait bilgileri beraberinde götürür.

Şef kılavuzun tahliye birlik kumandanına gö­türeceği başlıca bilgiler şunlardır.

(a) Korunma bölgesinin nüfusu,

(b) Yol durumu,

(c) Bölgedeki hususi vasıta sahiplerinin sa­yısı,

(d) Hastalar ve ambulans ile tahliye edilme­si gerekenlerin sayısı,

– Şef kılavuz tahliye bitinceye kadar tah­liye birlik kumandanının yanından ayrılmaz.

– Tahliye birlik kumandanı müfreze kumandanlarına baş kılavuzluk tahsis eder. Müfreze kumandanları da tah­liye birlik kumandanının yaptığı gibi tahliye edecekleri baş kılavuzlukların baş kılavuzlarını yanlarına çağırırlar.

– Kılavuz bölgelerine konvoy tahsis edilir,

– Bir korunma bölgesi boşaltılırken, bütün baş kılavuz ve kılavuz bölgelerinde, mümkünse aynı anda tahliyeye başlanır.

– Kendi araçları ile tahliye edilecek olan­lar, önce tahliye edilir. Kalanların miktarlarına göre eldeki araç­lar taksim edilmek suretiyle kaç sefer yapılacağı planlanır.

– Yüklenen her araç beklemeden süratle toplanma bölgesine hareket eder.

– Araçlar boşaltıldıktan sonra tahliye üs­süne döner. Orada konvoy teşkil edildikten sonra ikinci seferi yap­mak üzere Z bölgesine hareket edilir.

– Toplanma bölgesi Z bölgesinden çok uzak­ta ise, halk tahliye üssü ile toplanma bölgeleri arasında tespit edilen ara bölgelere indirilir. Buradan tren veya başka bir araçla toplanma bölgesine sevk edilir.

– Bütün bu hizmetlerin icrasına ait müşte­rek sorumluluk, mahalli idareler, sivil savunma makamları ile Ulaş­tırma Bakanlığı ve onun ilgili daireleri tarafından paylaşılır.

– Tahliye için lüzumlu araçlar, mükellefiyet yolu ile ve bölgeye en yakın olan Silahlı Kuvvetler Garnizonundan sağlanır.

8. TAHLİYE ÜSSÜ VE ÖZELLİKLERİ

Tahliye üssü bir üs kumandanının emrinde bulu­nur. Üs kumandanı, tahliye üssünün tertiplenmesinden ve araçların bakımından tahliye birlik komutanına karşı sorumludur. Bu amaçla emrine gerekli personel, araç ve gereç verilir.

Tahliye Üssünün Özellikleri

(a)İyi muhabere olanakları olmalıdır.

(b)Zemini sert olmalıdır.

(c)Araçların manevra yapmasına elverişli olma­lıdır.

(d)İaşe ve barınma imkanları sağlamalıdır.

(e)Personel ve araçları ihtiva edecek büyük­lükte olmalıdır.

9. YOLLARIN İŞARETLENMESİ